مشاعرۀ سنّتی

[پیرجو]

تو از ایزدی فر و برز کیان
به موی اندر آیی ببینی میان

فردوسی

 

[♥@SH!M♥]

نه هر که چهره برافروخت دلبری داند
نه هر که اینه سازد سکندری داند

 

[yas87]

دامن مکش به ناز که هجران کشیده‌ام

نازم بکش که ناز رقیبان کشیده‌ام

 

[sara20012]

من چو گویم که قدح نوش و لب ساقی بوس
بشنو از من که نگوید دگری بهتر از این

 

[naghmeirani]

نفس برآمد و کام از تو بر نمی‌آید
فغان که بختِ من از خواب در نمی‌آید

حافظ

 

[sara20012]

دل از من برد و روی از من نهان کرد
خدا را با که این بازی توان کرد

 

[naghmeirani]

دیر آمدی که دست ز دامن ندارمت
جان مژده داده‌ام که چو جان در بر آرمت

شهریار

 

[sara20012]

تخم وفا و مهر در این کهنه کشته‌زار
آنگه عیان شود که بود موسم درو

 

[naghmeirani]

وای بر من که در این بازی بی‌سود و زیان
پیش پیمان‌شکنی چون تو شدم عهدشکن

«فاضل نظری»

 

[*M.A*]

نمی دانم پس از مرگم چه خواهد شد نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت

ولی آنقدر مشتاقم که از خاک گلویم سوتکی سازد
گلویم سوتکی باشد به دست کودکی گستاخ و بازیگوش
و او یک ریز و پی در پی دم گرم خودش را در گلویم سخت بفشارد و خواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد
بدین سان بشکند دائم سکوت مرگبارم‌ را..

 

[sara20012]

از پای فتادیم چو آمد غم هجران
در درد بمردیم چو از دست دوا رفت

 

[naghmeirani]

تو را به حاتم طایی مثل زنند و خطاست
گل شکفته که گوید به ارغوان ماند؟

«سعدی»

 

[sara20012]

دیگران قرعه‌ی قسمت همه بر عیش زدند
دل غمدیده‌ی ما بود که هم بر غم زد

 

[*mahdieh*]

در جوانی حاصل عمرم به نادانی گذشت
آنچه باقی بود آن هم در پشیمانی گذشت

 

[naghmeirani]

تا با غم عشق تو مرا کار افتاد
بیچاره دلم در غم بسیار افتاد

بسیار فتاده بود اندر غم عشق
اما نه چنین زار که این بار افتاد

«مولانا»

 

[Ahmad Engineer]

دانی که مرا غم فراوان از چیست
زانست که او ناز فراوان دارد​