مشاعرۀ سنّتی

[**آگاهدخت**]

محبت با کسی دارم کز او با خود نمیآیم
چو بلبل کز نشاط گل فراغ از آشیان دارد

سعدی

 

[naghmeirani]

در خودم هر چه فرو رفتم و ماندم کافیست
رو به بیرون زدن از خویش، دری می خواهم
بعد عمری که قفس وا شد و آزاد شدم
تازه برگشتم و دیدم که پری می خواهم

مهدی فرجی

 

[*mahdieh*]

میان ماه من تا ماه گردون
تفاوت از زمین تا آسمان است

 

[naghmeirani]

تا تو بودی در شبم، من ماه تابان داشتم
روبروی چشم خود چشمی غزلخوان داشتم
حال اگر چه هیچ نذری عهده دار ِ وصل نیست
یک زمان پیشآمدی بودم که امکان داشتم

کاظم بهمنی

 

[*mahdieh*]

ما بی‌ تو تا دنیاست، دنیایی نداریم
چو سنگ خاموشیم و غوغایی نداریم

 

[naghmeirani]

ماجراهایی که با من زیر باران داشتی
شعر اگر می شد قریب پنج دیوان داشتم
بعد تو بیش از همه فکرم به این مشغول بود
من چه چیزی کمتر از آن نارفیقان داشتم؟!

کاظم بهمنی

 

[vinca]

ماجراهایی که با من زیر باران داشتی
شعر اگر می شد قریب پنج دیوان داشتم
بعد تو بیش از همه فکرم به این مشغول بود
من چه چیزی کمتر از آن نارفیقان داشتم؟!

کاظم بهمنی

من نه آنم که تراوش کند از من گله‌ای
می‌دهد خون جگر رنگ به بیرون، چه کنم؟

 

[naghmeirani]

مثل یک کودک مبهوت که مجبور شود
تا به نقاشی اش آبی نکشد دریا را
حرف را می شود از حنجره بلعید و نگفت
وای اگر چشم بخواند غمِ نا پیدا را

مهدی فرجی

 

[vinca]

مثل یک کودک مبهوت که مجبور شود
تا به نقاشی اش آبی نکشد دریا را
حرف را می شود از حنجره بلعید و نگفت
وای اگر چشم بخواند غمِ نا پیدا را

مهدی فرجی

از چشم نیم‌مست تو با یک جهان شراب
ما صلح می‌کنیم به یک سرمه دان شراب

 

[yas87]

بی‌عشق نشاط و طرب افزون نشود
بی‌عشق وجود خوب و موزون نشود

 

[vinca]

بی‌عشق نشاط و طرب افزون نشود
بی‌عشق وجود خوب و موزون نشود

در چشم پاک‌بازان آن دل‌نواز پیداست
آیینه صاف چون شد آیینه‌ساز پیداست

 

[yas87]

تا نگردی آشنا زین پرده رمزی نشنوی
گوش نامحرم نباشد جای پیغام سروش

 

[vinca]

تا نگردی آشنا زین پرده رمزی نشنوی
گوش نامحرم نباشد جای پیغام سروش

شاه و گدا به دیده‌ی دریادلان یکی است
پوشیده است پست و بلند زمین در آب

 

[naghmeirani]

بر عکس آخر همه قصه های تلخ
شاید شبی به چنگ من افتاد ماه من
روزی مگر خود تو دچارم نکرده ای؟
از چاله در بیا که بیفتی به چاه من

مهدی فرجی

 

[vinca]

بر عکس آخر همه قصه های تلخ
شاید شبی به چنگ من افتاد ماه من
روزی مگر خود تو دچارم نکرده ای؟
از چاله در بیا که بیفتی به چاه من

مهدی فرجی

نخل امید مرا جز بار دل حاصل نبود
حیف ازان عمری که صرف باغبانی شد مرا

 

[*mahdieh*]

از پریدن‌های رنگ و از تپیدن‌های دل
عاشق بیچاره هرجا هست، رسوا می‌شود

 

[vinca]

از پریدن‌های رنگ و از تپیدن‌های دل
عاشق بیچاره هرجا هست، رسوا می‌شود

در کنج قفس چند کنی بال فشانی
بس نیست ترا آنچه ز پرواز کشیدی