مشاعرۀ سنّتی

[محـسن ز]

یک شبی مجنون نمازش را شکست
بی وضو در کوچه لیلا نشست

عشق آن شب مست مستش کرده بود
فارغ از جام الستش کرده بود
​

در ديده به جاي خواب آب است مرا
زيرا كه به ديدنت شتابست مرا
گويند بخواب تا كه بخوابش بيني
اي بي خبران چه وقت خوابست مرا

 

[naghmeirani]

آن كشيدم ز تو اى آتش هجران كه چو شمع

جز فناى خودم از دست تو تدبير نبود

در اين كنج قفس دور از گلستان سوختم مردم .... خبر كن اي صبـا از حال زارم باغبانم را​

 

[naghmeirani]

در ديده به جاي خواب آب است مرا
زيرا كه به ديدنت شتابست مرا
گويند بخواب تا كه بخوابش بيني
اي بي خبران چه وقت خوابست مرا

اي ديــر بدست آمــده بــس زود برفتي .... آتش زدي اندر مـن و چون دود برفتي

 

[نگين...NeGiN سبز]

دل باغ تماشا را شکستی

بلور آرزو ها را شکستی
نگاه خویش را بیگانه دیدی
چرا آئینه ما را شکستی​

ياد باد آن صحبت شبها كه با نوشين لبان
بحث سر عشق و ذكر حلقه ء عشاق بود

 

[@ RESPINA @]

دل كه از ناوك مژگان تو در خون مى گشت

باز مشتاق كمانخانه ء ابروى تو بود

دل آئیه ها آتش گرفته​

که اینجا غیر رنگ تب نروید​

 

[نگين...NeGiN سبز]

در ديده به جاي خواب آب است مرا
زيرا كه به ديدنت شتابست مرا
گويند بخواب تا كه بخوابش بيني
اي بي خبران چه وقت خوابست مرا

در اين كنج قفس دور از گلستان سوختم مردم .... خبر كن اي صبـا از حال زارم باغبانم را​

آن نافه ء مراد كه مى خواستم ز بخت

در چين زلف آن بت مشكين كلاله بود

 

[naghmeirani]

آن نافه ء مراد كه مى خواستم ز بخت

در چين زلف آن بت مشكين كلاله بود

در عــالم محبــت ، الفـت به هم گرفته .... نامهــربــاني او بــا مهـــربـــاني ما​

 

[نگين...NeGiN سبز]

دل آئیه ها آتش گرفته​

که اینجا غیر رنگ تب نروید​

در بحر فتاده ام چو ماهى
تا يار مرا به شست گيرد
در پاش فتاده ام به زارى
آيا بود آن كه دست گيرد

 

[نگين...NeGiN سبز]

در عــالم محبــت ، الفـت به هم گرفته .... نامهــربــاني او بــا مهـــربـــاني ما​

آه و فرياد كه از چشم حسود مه چرخ
در لحد ماه كمان ابروى من منزل كرد

 

[naghmeirani]

در بحر فتاده ام چو ماهى
تا يار مرا به شست گيرد
در پاش فتاده ام به زارى
آيا بود آن كه دست گيرد

دو دستم ساقه سبز دعایت
گـل اشـکم نثـار خاک پایـت

 

[محـسن ز]

اي ديــر بدست آمــده بــس زود برفتي .... آتش زدي اندر مـن و چون دود برفتي

يه شب مهتاب ماه مياد تو خواب
منو ميبره كوچه به كوچه
باغ انگوري
باغ الوچه

 

[نگين...NeGiN سبز]

دو دستم ساقه سبز دعایت
گـل اشـکم نثـار خاک پایـت

ترا صبا و مرا آب ديده شد غماز
و گر نه عاشق و معشوق رازدارانند

 

[naghmeirani]

يه شب مهتاب ماه مياد تو خواب
منو ميبره كوچه به كوچه
باغ انگوري
باغ الوچه

هرگزم اميد و بيم از وصل و هجر يار نيست .... عاشقم عاشق مرا با وصل و هجران كار نيست

 

[@ RESPINA @]

ترا صبا و مرا آب ديده شد غماز
و گر نه عاشق و معشوق رازدارانند

دود حیران بهرسو گشت هوشم
تعجب میوزد از دشت هوشم

 

[naghmeirani]

دود حیران بهرسو گشت هوشم
تعجب میوزد از دشت هوشم

من كه به گوش خويشتن از تو شنيده ام سخن .... چـون شنـوم ز ديگـران حـرف شنيـده ترا​

 

[نگين...NeGiN سبز]

يه شب مهتاب ماه مياد تو خواب
منو ميبره كوچه به كوچه
باغ انگوري
باغ الوچه

هر كس كه بديد چشم او گفت

كو محتسبى كه مست گيرد

 

[نگين...NeGiN سبز]

من كه به گوش خويشتن از تو شنيده ام سخن .... چـون شنـوم ز ديگـران حـرف شنيـده ترا​

اگر از پرده برون شد دل من عيب مكن
شكر ايزد كه نه در پرده ء پندار بماند

 

[@ RESPINA @]

من كه به گوش خويشتن از تو شنيده ام سخن .... چـون شنـوم ز ديگـران حـرف شنيـده ترا​

اگر کردی بهارا یاد ما را
هوای کوی غم آباد مارا
بگیر از کوچۀ دلگیر پائیز
سراغ منزل فریاد ما را​

 

[naghmeirani]

اگر از پرده برون شد دل من عيب مكن
شكر ايزد كه نه در پرده ء پندار بماند

دلم در شاخه یاد تو پیچیـد
چو نیلوفر شکفتـم در هوایت

 

[نگين...NeGiN سبز]

دود حیران بهرسو گشت هوشم
تعجب میوزد از دشت هوشم

مكن كه كوكبه ء دلبرى شكسته شود
چو بندگان بگريزند و چاكران بجهند

 

[نگين...NeGiN سبز]

دلم در شاخه یاد تو پیچیـد
چو نیلوفر شکفتـم در هوایت

ترك عاشق كش من مست برون رفت امروز
تا دگر خون كه از ديده روان خواهد بود

 

[@ RESPINA @]

مكن كه كوكبه ء دلبرى شكسته شود
چو بندگان بگريزند و چاكران بجهند

دگر در انجمن هر گز نگنجی
بهر جا موج آوازت بلند است​

 

[نگين...NeGiN سبز]

اگر کردی بهارا یاد ما را​

هوای کوی غم آباد مارا
بگیر از کوچۀ دلگیر پائیز​

سراغ منزل فریاد ما را​

از صبا پرس كه ما را همه شب تا دم صبح

بوى زلف تو همان مونس جانست كه بود

 

[نگين...NeGiN سبز]

دگر در انجمن هر گز نگنجی


بهر جا موج آوازت بلند است​

صبا پرس كه ما را همه شب تا دم صبح

بوى زلف تو همان مونس جانست كه بود

 

[naghmeirani]

دگر در انجمن هر گز نگنجی


بهر جا موج آوازت بلند است​

تیر روانه می‌رود سوی نشانه می‌رود
ما چه نشسته‌ایم پس شه ز شکار می‌رسد

 

[نگين...NeGiN سبز]

تیر روانه می‌رود سوی نشانه می‌رود
ما چه نشسته‌ایم پس شه ز شکار می‌رسد

دلا مباش چنين هرزه گرد و هر جائى
كه هيچ كار ز پيشت بدين هنر نرود

 

[naghmeirani]

دلا مباش چنين هرزه گرد و هر جائى
كه هيچ كار ز پيشت بدين هنر نرود

درون سینه نگنجد غمی که من دارم[FONT=&quot]
[/FONT][FONT=&quot]خوش است باغم دل عالمی که من دارم[/FONT][FONT=&quot]
[/FONT]

 

[@ RESPINA @]

درون سینه نگنجد غمی که من دارم
[FONT=&quot]خوش است باغم دل عالمی که من دارم[/FONT]

من و تو گرچه دریانوش بودیم​

کنون غرق سراب دیگرانیم​

 

[naghmeirani]

من و تو گرچه دریانوش بودیم​

کنون غرق سراب دیگرانیم​

مرا " مهتاب " کن در تیره شب ها
که بر هر کلبه ی ویران بتابم
دم گرم مسیحایی به من بخش
که بر بالین بیماران شتابم.
​

 

[snazari]

مرا " مهتاب " کن در تیره شب ها
که بر هر کلبه ی ویران بتابم
دم گرم مسیحایی به من بخش
که بر بالین بیماران شتابم.
​

مرا در منزل جانان چه عیش نوش چون هر دم

جرس فریاد میدارد که بر بندید محمل ها