دگر به یار جفا کار دل منه سعدی
نمی دهیم و به شوخی همی برند از پیش
شورش بلبلان سحر باشد
خفته از صبح بیخبر باشد
تیرباران عشق خوبان را
دل شوریدگان سپر باشد
دگر به یار جفا کار دل منه سعدی
نمی دهیم و به شوخی همی برند از پیش
یار زیبا گر هزارت وحشت از وی در دلست
بامدادان روی او دیدن صباح مقبلست
تادل ازآن توشد،دیده فرودوختم
هرچه پسندشماست،برهمه عالم حرام
از تو با مصلحت خویش نمیپردازم
همچو پروانه که میسوزم و در پروازم
گر توانی که بجویی دلم امروز بجوی
ور نه بسیار بجویی و نیابی بازم