با مردی که در حال عبور بود برخورد کردم -اووه !! معذرت میخوام... -من هم معذرت میخوام -دقت نکردم ... ما خیلی مؤدب بودیم من و این غریبه خداحافظی کردیم و به راهمان ادامه دادیم 
اما در خانه با آنهایی که دوستشان داریم چطور رفتار می کنیم 
کمی بعد از آن روز در حال پختن شام بودم. دخترم خیلی آرام کنارم ایستاد همین که برگشتم به اوخوردم و تقریباً انداختمش. با اخم گفتم: ”اه !! ازسرراه برو کنار" 
قلب کوچکش شکست و رفت 
نفهمیدم که چقدر تند حرف زدم 
وقتی توی رختخوابم بیدار بودم صدای آرام خدا در درونم گفت: وقتی با یک غریبه برخورد میکنی ، آداب معمول را رعایت می کنی اما با بچه ای که دوستش داری بد رفتار می کنی 
برو به کف آشپزخانه نگاه کن. آنجا نزدیک در، چند گل پیدا میکنی. آنها گلهایی هستند که او برایت آورده است. خودش آنها را چیده. صورتی و زرد و آبی 
آرام ایستاده بود که سورپرایزت بکنه 
هرگز اشکهایی که چشمهای کوچیکشو پر کرده بود ندیدی 
در این لحظه احساس حقارت کردم 
اشکهایم سرازیر شدند. آرام رفتم و کنار تختش زانو زدم 
بیدار شو کوچولو ، بیدار شو. اینا رو برای من چیدی؟ 
گفتم : دخترم واقعاً متاسفم از رفتاری که امروز داشتم نمیبایست اون طور سرت داد بکشم گفت :اشکالی نداره من به هر حال دوستت دارم مامان من هم دوستت دارم دخترم و گلها رو هم دوست دارم مخصوصا آبیه رو | |||
| |
