من فکر میکنم فواید زیادی براش میشه در نظر گرفت که قطعا هرکدام از دوستان نظرات خاصی میتونن در این رابطه داشته باشن
با اینحال مواردی که به ذهن من میرسه این موارده:
1- خود این جشن گرفتن یک بیانیه و قطعنامه ی شیعیان میتونه باشه
چرا که اعتقاد به وجود منجی در تمام ادیان به نوعی مطرح است با این وجود تنها شیعه ( وگروهی از اهل تسنن ) هست که اعتقاد داره این منجی در نیمه شعبان به دنیا اومده
مطمینا اگه از بالا نگاه داشته باشیم خواهیم دید این مساله در نوع خودش در دیالوگ مذهبی از جایگاه ویژه ای برخوردار است
2- خداوند در سوره حج ایه ی 32 میفرماید :
و من یعظم شعایر الله فانها من تقوی القلوب
و هرکس که شعایر الهی را تعظیم کند پس همانا ان کار از تقوای قلبهاست.
یقینا جشن گرفتن برای یک امام معصوم علیه السلام هم در همین راستا میتونه محسوب بشه
چون امامت به عنوان مهمترین نماد الهی در میان انسانها محسوب میشود
3- رساندن این پیام به امام علیه السلام که :
ما به عنوان یک شیعه ی منتظر در جشن تولد شما شادی میکنیم و از عمق جان خوشحالیم
و برای این خوشحالی از جان و مال و وقت خود هزینه هم میکنیم
و میخواهیم با این جشن گرفتنها به شما اطمینان بدهیم که در زمان ظهور شما قطعا بسیار بیشتر از اینها هم اماده خواهیم بود
اللهم عجل لولیک الفرج