كه من
به خاطر صدايي كه
دوباره بشنوم
در كوچه هاي شبانه
تلف شدم ...... مردم
تو صداي دل انگيز پيانويي بودي
كه در يك شب مهتابي
در كلبه اي مجهول به گوش مي رسيد
هيچ كس باور نمي كند
كه من
به خاطر....
با تو از حادثه ها خواهم گفت گريه اين گريه اگر بگذارد
گريه اين گريه اگر بگذارد با تو از روز ازل خواهم گفت
فتح معراج غزل كافي نيست باتو از اوج غزل خواهم گفت
مينوسم همه ي هق هق تنهايي را
تا تو از هيچ به آرامش دريا برسي
تا تو در همهمه همراه سكوتم باشي
به حريم خلوت عشق تو تنها برسي
مي نويسم مينويسم از تو تا تن كاغذ من جا دارد
با تو از حادثه ها خواهم گفت گريه اين گريه اگر بگذارد
مينويسم همه ي با تو نبودن ها را
تا تو از خواب مرا به با تو بودن ببري
تا تو تكيه گاه امن خستگي هام باشي
تا مرا باز به ديدار خود من ببري
مي نويسم مينويسم از تو تا تن كاغذ من جا دارد
با تو از حادثه ها خواهم گفت گريه اين گريه اگر بگذارد
میدونی چرا میگن” دلت دریا باشه”
وقتی یه سنگو تودریا میندازی
فقط برای چند ثانیه اونو متلاتم میکنه
وبرای همیشه محو میشه
ولی اون سنگ تا ابد ته دل دریا موندگاره
وسعی می کنم مثل دریا باشم
فراموش کنم سن… که به دلم زدن
با اینکه سنگینی شونو برای همیشه روی سینه ام حس می کنم.
شیر مادر ،مهر مادر ،جانشین ندارد شیر مادر نخورده،مهر مادر پرداخت شد پدر یک گاو خرید و من بزرگ شدم اما هیچ کس حقیقت مرا نشناخت جز معلم عزیز ریاضی ام که همیشه میگفت: گوساله ، بتمرگ!