نتایح جستجو

تفاوت درون آینه یک زن زخود پرسیدآیا من همان بودم که اکنونم همین اینم که آن بودم * بگو پس خنده هایم کو؟ کجایند که نمی بینم * چرا اینقدر تنهایم که تنها تکیه گاه من دو خط شعرو کمی گریه واین آهی که می بینم * چه آمد بر سرم اینک؟ که اینسان زار و غمگینم تمام شب نمی خوابم فقط کابوس می بینم چرا اینگونه...

مرگ خدایا! خالق یکتای دانا! مهربانا! من اینجاو.... تو آن بالای بالا! نه دیروزو... نه امروزو... نه فردا.... فقط حالا همین حالای حالا بگیر این دست های خستۀ من گره وا کن زپای بستۀ من * خدایا مرگ تنها راه چاره است بده مرگم که قلبم پاره پاره است. ...

رنگ دگر این همه سرخ و سفید این همه آبی و سبز این همه زردو بنفش این همه رنگ.... که اندازۀ غمهای منست * و چقدر مسخره است خنده های ته دل شادی های شب عید * وچقدر تکراریست صبح و بیدار شدن خسته و زار شدن * باز هم خوردن و خواب خواندن شعر و کتاب * من چقدر دلزده ام! زینهمه فکر شتاب * که برو دیرت شد گل...

جستجو کوچه ای غمگین و خسته پنجره ها همه بسته * خسته بود کاج بلند بید مجنون و چنار گل سرخی به کنار * کودکی توپ بدست آدمی عاشق ومست * یک نفر تنها بود صبح از پنجره اش غم شب پیدا بود * تو در آن کوچه چه دیدی ؟! که شدی خیره به آن کاج بلند که نشستی لب جوی آه! بر روی لبت خسته از دست دلت * به ته کوچه...

شاد می زنم کبریت بر تنهایی ام تا بسوزد ریشۀ بی تابی ام * می روم تا هر چه غم پارو کنم خانه ام را باز هم جارو کنم * می روم تا موی خود شانه کنم خنده را مهمان این خانه کنم * می روم تا پرده هارا واکنم دوست دارم؛ دوست دارم عشق را معنا کنم * شادی ام را رنگ آبی می زنم بوسه بر طعم گلابی می زنم * می دوم...

شبی شبی با شعرهایم گریه کردم دوباره از تو با دل شکوه کردم * زدم چنگی میان پرده هایم پریدم از حصار نرده هایم * دویدم تا بیابم تکیه گاهی بریزم اشک گرمی روی آهی * نگاهم سرد بود و غصه می خورد مرا باخود به جایی دور می برد * دو باره آسمان بیداد می کرد دو باره شعر من فریاد می کرد * من اما می دویدم تا...

وصیت بودنم را هیچ کس باور نداشت هیچ کس کاری به کار من نداشت * بنویسید بعد مرگم روی سنگ با خطوطی نرم و زیبا و قشنگ * او که خوابیده ست در این گور سرد بودنش را هیچ کس باور نکرد ...

آزار دوست دارم گاهی آزارت دهم ای که آزردی مرا با رفتنت * ای که ترسیدی اگر عاشق شوی عشق آرد یک بلایی بر سرت * رفتی و در قاب یادم همچنان می درخشد چشم های روشنت * می زند آتش به شعر دفترم یاد آن رفتار گنگ و مبهمت * رفتی و مانده ست بر ایوان دل جای پاهای تو مثل شبنمی * رفتی ومن می نویسم باز هم مانده...

عاشقی عاشقی روح مرا آزرده است خنده هایم را ز پیشم برده است * عاشقی را می توان تحقیر کرد؟ عاشقی را می شود زنجیر کرد؟ * عاشقی تقصیر یک پیغام نیست صحبت از آن دانه و این دام نیست * عاشقی یک اتفاق ساده نیست صحبت از دل بردن و دلداده نیست * عاشقی یک کلبۀویرانه نیست صحبت از شمع وگل و پروانه نیست *...

جمعه کوچه های جمعه باران خورده بود یک نفر در صبح جمعه مرده بود * شایداوهم عاشقی آزرده بود یا که اندوهی فراوان خورده بود * چشم های جمعه خواب آلوده بود جمعه در خمیازۀ خود خفته بود * جمعه خود را زیر باران شسته بود جمعه را اندوه با خود برده بود * جمعه هم مانند من دل خسته بود جمعه رازش را به گوشم...

مسافر باران سیلی باران به گوشم می زند وه ! که این سیلی به گوشم آشناست می شناسم دست خیسی را که باز همچنان سیلی به گوشم می زند خوب می دانم که غمگینم ولی ریشۀ نامهربانی ها کجاست؟ * می دوم در خاطرات کودکی خوب می آرم بیاد سال هایی دور بود مادرم آمد به ایوان بهار * تا که باران را شنید مادرم دستی به...

درخت باز از بوی درخت نفسم می گیرد چه کسی یاد تورا از دلم می گیرد؟ * حک شده روی دلم طرح زیبای درخت حک شده روی درخت طرح زیبای دو دل * به گمانم دل من شهرۀ شهر شده * به گمانم دل تو بادلم قهر شده * وای! این بوی درخت بدتر از زهر شده ...

سوء تفاهم تو ندانستی چه می خواهم زتو من نگفتم ! که بمان ! یا که برو ! من فقط می خواستم شمعی شوم تا بسوزم جان خود را نزد تو تو ولی از آتشم ترسیدی و رفتی و گفتی : برو ! نه من ،نه تو ...

دوستت دارم از بس که آسمان دلم ابریست تمام خاطراتم نمناک شده است نمی دانم چرا؟ دریا را هم که دیدم به یاد تو افتادم روی ماسه های ساحل نوشتم اگر طاقت شنیدن داری من شهامت گفتن دارم دوباره به دریا نگاه کردم باز برگشتم این بار روی ماسه ها نوشتم دوست دارم

باور نسیم دلکش کویت مرا از عشق می راند ولی تنها ترین شبنم سرود عشق می خواند من اما چشم هایم را برای عشق می شویم و با هر قطره ی اشکم تو را در عشق می جویم ولی افسوس که باور نداری هر چه می گویم

بیا چشم هایم بی هیچ بهانه می خواهند ببارند درو غَ غم انگیز که سیاهی تمام وجودم را به بند کشیده است کجایی؟ بیا بیا راه را کوتاه کن از کوچه ها بگذر و به دیوارها اعتنایی نکن درها را پنجره ها را باز کن پرده ها را کنار بزن و شتابان خودت را به من برسان و بی هیچ کلامی از من هر چه که می خواهی بخواه...

پرنده پرنده را دیدم پرنده را فهمیدم پرنده تمام احساسم بود که اوج می گرفت پرنده تمام انتظارم بود که بال بال می زد پرنده تمام وحشتم بود که کوچ می کرد پرنده تمام آزرویم بود که دور می شد پرنده راصدا زدم نشنید صدایم کوچک بود صدایم به آن بالاها نرسید می خواستم رازم را به گوش پرنده بگویم رازی که...

تاریکی اینجا تاریکست و من از تاریکی می ترسم چشم هایت زیباست چشم هایت روشن تو به جای فانوس تو به جای هر شمع چشم در اینه دار بگذار تا در این تاریکی روشنی هم باشد

تنها ترین دلم گرفت از این همه سکوت چرا؟ مرا نمی خوانی دلم گرفت از این همه تنهایی چرا؟ نمی ایی تا من دوباره معنای عشق را بفهمم وسعت عمیق جاذبه را ... چرا گریه نکنم؟ وقتی که جمعه به غروب می رسد چه هفته هایی که بی تو رفتند و چه هفته هایی که بی تو می ایند اینجا شمعی رو به خاموشیست و این خانه پر...

جای آرزو انگار کسی یا چیزی گلویم را می فشارد صدای قلبم را کسی نمی شنود حرفم را نمی فهمد انتظارم را پایانی نیست پس باز کن پنجره ها را بگذار باران را بهتر ببینم می خواستم روی این شیشه باران خورده با دستم نقش تو را رقم بزنم اسم تو را بنویسم اما... چشمانم بارید دستانم لرزید باز با خود گفتم هر گاه...