نتایح جستجو

براي آرزوهايي كه ميميرند سكوتي خواهم كرد سنگين تر از فرياد... آخرين ياورم خاك آخرين فريادم سكوت هرگز كسي چنين به كشتن خويش بر خواسته بود ؟ كه من به زندگي نشستم تو رفتي و من تنها با هين اميد دم ميزنم كه با هر نفس گامي به سوي تو نزديكتر ميشوم...

قربان صداقت و صفای خودمان ماییم و دل پاک و خدای خودمان در شهر شما نمی شود عاشق شد باید برویم روستای خودمان...

:w27:راستی عیدتو هم مبارک باشه البته با تاخیر یک هفته ای :lol:

[IMG]

ممول جونم یه عالمه دوست دارم [IMG]

[IMG]

سلااااااااااااااام پیشی خوشمله خودم خوبی خانمی ؟ چه خبر از مدرسه ، درس و مشق ..... خوش گذشت مدرسه بهت ؟؟؟؟؟؟؟

من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوش که تو خود دانی اگر زیرک و عاقل باشی...

[IMG]

[IMG]

هما روستا ........

مرگ را دیده ام من در دیدا ری غمناک،من مرگ را به دست سوده ام من مرگ را زیسته ام، با آوازی غمناک غمناک، و به عمری سخت دراز و سخت فرساینده آه، بگذاریدم! بگذاریدم! اگر مرگ همه آن لحظه آشناست که ساعت سرخ از تپش باز می ماند و شمعی- که به رهگذار باد- میان نبودن و بودن درنگی نمی کند،- خوشا آن دم که...

زندگي را نفسي ارز ش غم خوردن نيست و دلم بس تنگ است بي خيالي سپر هر درد است بازهم ميخندم آنقدر ميخندم که غم از دل برود...

ای ز غم فراق تو جان مرا شکایتی بر در تو نشسته‌ام منتظر عنایتی گر چه بمیرم از غمت هم نکنی به من نظر ور همه خون کنی دلم، هم نکنم شکایتی...

تو پنداری همان قوی سپیدی که در دریای قلبم آرمیدی ! به آنی که به دریا بازگردی ... نمیدانی که با دریا چه کردی ! تو قویی ..... لیک .... آن دریا کویر است ....

آه ای زندگی منم که هنوز با همه پوچی از تو لبریزم نه به فکرم که رشته پاره کنم نه بر آنم که از تو بگریزم همه ذرات جسم خاکی من از تو، ای شعر گرم، در سوزند آسمانهای صاف را مانند که لبالب ز بادهء روزند با هزاران جوانه می خواند بوتهء نسترن سرود ترا هر نسیمی که می وزد در باغ می رساند به او درود ترا...

زندگی ای زندگی خسته ام خسته ام گوشۀ زندون غم دست و پا خسته ام هر چی تو دنیا غمه مال منه روز هزار بار دل من میشکنه چشمای من میل به گریه داره میخواد بباره دل نمیدونی که چه حالی داره، چه حالی داره از در و دیوار واسه دل میباره خدا میباره چشمای من میل به گریه داره میخواد بباره دل نمیدونی...

مرگ من روزي فرا خواهد رسيد در بهاري روشن از امواج نور در زمستاني غبار آلود دور يا خزاني خالي از فرياد و شور مرگ من روزي فرا خواهد رسيد روزي از اين تلخ و شيرين روزها روز پوچي همچو روزان دگر سايه اي امروزها ديروزها ديدگانم همچو دالانهاي تار گونه هايم مرمر هاي زرد ناگهان خوابي مرا خواهد ربود من...

جبران خليل جبران :" رابطه قلبي دو دوست نياز به بيان الفاظ و عبارات ندارد " .

زندگی چون گل سرخی است پر از خار،پر از برگ،پر از عطر لطیف یادمان باشد اگر گل چینیم خار و عطر و گلبرگ، هر سه همسایه دیوار به دیوار هم اند زندگی چشمۀ آبی است و ما رهگذریم بنشین بر لب آب، عطش تشنگی ات را بنشان صفایی بده سیمایت را و اگر فرصت بود کفش ها را بکن و آب بزن پایت را غیر از این چیزی نیست...