در ازل بست دلم با سر زلفت پیوند...................تا ابد سر نکشد وز سر پیمان نرود
در مدرسه گر چه دانش اندوز شوی ........وز گرمی بحث مجلس افروز شوی
در مکتب عشق باهمه دانایی........سر گشته چو طفلان نو اموز شوی<ابوسعید ابو خیر>ضمنن شعر قبلیمم واسه مولانا بود