نتایح جستجو

تو چه ارمغانی آری که به دوستان فرستی به از این چه ارمغانی که تو خویشتن بیایی

شب مردان خدا روز جهان افروز است روشنان را به حقیقت شب ظلمانی نیست

توئى آن گوهر پاكيزه كه در عالم قدس ذكر خير تو بود حاصل تسبيح ملك

در حريم عشق نتوان زد دم از گفت و شنيد زانكه آن جا جمله اعضا چشم بايد بود و گوش

یادم آید که شبی با هم از آن کوچه گذشتیم پر گشودیم و در آن خلوت دلخواسته گشتیم

قشنگ بود...... ای طلایی رنگ ای تورا چشمان ما دلتنگ........ روزگارت با هر که بی ما بگذرد خوش باد.......

شعر زیبایی بود مرسی..........

به روی دست پدر عاشقانه جان می داد...... گلی ز باغ لبش دست باغبان می داد.. سپیدی گلویش شد نشان تیر ولی....... شکوه خنده ی خود را به او نشان می داد..

سبک باران به شور آیند از هر حرف بی مغزی......... به فریاد آورد اندک نسیمی هر نیستان را

بی تو اما به چه حالی من از ان کوچه گذشتم........

تو که تنها نمی مونی ...... من تنها رو دعا کن ... خاطراتمو نگه دار.... اما دستامو رها کن..

دلت هرگز نمیگشت این چنین آلوده و تیره اگر چشم تو میدانست شرط پاسبانی را پروین

یکی پرسید از سقراط کز مردن چه خواندستی بگفت ای بیخبر، مرگ از چه نامی زندگانی را پروین

دنیا چیز بدی نیست، چیز کمی است.

حدیث خسرو و شیرین نهان نیست وزان شیرین‌تر الحق داستان نیست

چو کس با زبان دلم آشنا نيست چه بهتر که از شکوه خاموش باشم چو يارى مرا نيست همدرد، بهتر که از ياد ياران فراموش باشم

ب میرید بمیرید در این عشق بمیرید در این عشق چو مردید همه روح پذیرید

هر سوی که روی آری در پیش تو گل روید هر جا که روی آیی فرشت همه زر بادا مولانا

ای بس که از آواز دش وامانده‌ام زین راه من وی بس که از آواز قش گم کرده‌ام خرگاه من:mad:

لنگ و لوک و خفته شکل و بی ادب.. سوی حق می غیژ و او را می طلب