نتایح جستجو

حرف شما متین...آخه من بیشتر با خودم جنگیدم و هی شکست خوردم. بله متاسفانه تعداد ما تو اون جنگ کم بود و شکست خوردیم. نه باران عزیز...شکست تعدادش زیاد شه...شکستن میاره...دی چینی بند زن+:confused:

ممنون، نه برا من خوندن نداره...همه اش از شکستام پره...دریغ از یه دونه پیروزی...دی خیلی گریون+:biggrin:

درِ کلاس های دانشگاه شیشه داشت، آنقدری بود که بتوانی دوسوم کلاس را ببینی کلاس 106 دانشگاه جای خیلی دنجی بود ، انتهای راهرو بود ، کوچک و نُقلی کلاسش همیشه خودمانی بود ، انگار که دوستانت را دعوت کرده ای به اتاق خودت من کمتر آنجا کلاس به پستم میخورد ، اما قضیه برای او کمی متفاوت بود و بیشتر کلاس...

این امتحان که هیچ ، تو اگر از دنیا هم بیوفتی من با توام ، سرت را بالا بگیر، دلم میخواستم تا جایی که حراست ما را از هم جدا میکرد بغلش میکردم دلم میخواست یقه ی استادش را بگیرم و بگویم آخر مرتیکه یلاقبا تو دلت میاید که اینقدر فلانی جانم را ناراحت کنی ؟ دلم میخواست ساعت برنارد را داشتم و زمان را نگه...

مرسی عضو شدم.:smile::gol::gol:

زمستان شده و ما روبروی شیشه‌های کافه در حسرت برف نشسته‌ایم با دل‌های تنگ درون سینه‌ها. و تاریکی روبروی بار از سیگارهایمان کام می‌گیرد از نبودنت‌هایت کام می‌گیرد در دلم زمستان شده در خیابان زمستان شده در چکمه‌هایت زمستان شده دلم گرفته است... اصلا هر سطری از این شعر را که نوشتم دلم گرفته بود رضا...

نه فکر میکنم دست هر کی بیوفته بپسنده...آخه نویسنده اش باران خانوم بوده.:smile: بله قبلنا...الان نه...سن میره بالا از حوصله کم میشه...متاسفانه. :gol::gol::gol::gol:

اختیار دارید...ممنونم. سرچ زدم...اولین صفحه شد ایران پی دی اف!...همونه؟ :smile::gol::gol::gol:

امان از چشم براه بودن مسافری که بلیطش یه طرفه بود...بد دردیه

مرسی از معرفی.:gol::gol:..باید انگلیسی بنویسیم؟

فکر کنم دفتر خوبی باشه...برا خوندن.:smile:

از اون زمان؟ بله منم همچین اون زمونا یادمه...دی همون مطلب بود فرستاده بودم...به امید دیدار...منم خیلی ساله...خداحافظ نمیگم! چون به هر کی گفتم رفت و نیومد.:(

[IMG]

میخواین حیاط شما دیواراش بلنده و درش کیپه...اینجا بنویسید. خواهش باران عزیز...خب ما هم از زمان چالدران تگ داریم...هر چند شاید کلمه تگ هنو اون موقع اختراع نشده بود...دی تگ چالدرانی+:biggrin: مرسی اگه لطف کنید ممنون میشم. :smile::gol::gol:

...ﺑﺮﺍﯾﺖ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﺁﺧﺮﺵ ﭼﯽ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ... ﻣﺜﻞ ﻫﻤﻪ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻫﺎﯼ ﻋﺎﻃﻔﯽ ﻣﻦ ﻭ ﺗﻮ ﻫﻢ ﻗﯿﺪ ﻫﻤﺪﯾﮕﺮ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺯﻧﯿﻢ ﺑﻌﺪ ﯾﮏ ﮐﻢ، ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻢ ﮐﻤﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﯾﮏ ﮐﻢ ﻏﺼﻪ ﻣﯽﺧﻮﺭﯾﻢ ﻭ ﺑﻌﺪ ﮐﻢ ﮐﻢ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﯾﺎﺩﻣﺎﻥ ﻣﯽﺭﻭﺩ... ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﮐﻪ ﻧﻪ ، ﻭﻟﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﭼﯿﺰ ﻫﺎ ﯾﺎﺩﻣﺎﻥ ﻣﯽ ﺭﻭﺩ. ﺑﻌﺪﺵ ﻻﺑﺪ ﻃﺒﻖ ﻧﻈﺮ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻭ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮﺭ ﮐﻪ ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ ﻫﺎﯼ ﻋﻠﻮﻡ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺍﻭﻝ...

خواهش می کنم...مثل همیشه کپی پیستش ناقابل بود.:redface::gol: نه متاسفانه کانال داستانی سراغ ندارم...اینم یه دوستی که خیلی وقته ارتباطی نداریم...عصر فرستاده بودن. لینک دانلود کتابش.

مرسی باران عزیز. چه جالب، الان این - آقا اجازه هولم نکن دست و پامو گم نکن، آقا اجازه جواب میدم زود تند سریع جواب میدم - خودش شد یه تگ...مرسی. امیدوارم از اون تگ خوبا باشه.:D :smile::gol::gol:

الان دیدم...از کتاب عادت می کنیم خانوم زویا پیرزاد هست.:smile:

این و عصری یه دوستی تو تلگرام برام فرستاده بودن، متاسفانه اسم نویسنده رو فراموش کردن!

ﻣﺜﻞ ﻫﻤﻪ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻫﺎﯼ ﻋﺎﻃﻔﯽ ﻣﻦ ﻭ ﺗﻮ ﻫﻢ ﻗﯿﺪ ﻫﻤﺪﯾﮕﺮ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺯﻧﯿﻢ ﺑﻌﺪ ﯾﮏ ﮐﻢ، ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻢ ﮐﻤﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﯾﮏ ﮐﻢ ﻏﺼﻪ ﻣﯽﺧﻮﺭﯾﻢ ﻭ ﺑﻌﺪ ﮐﻢ ﮐﻢ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﯾﺎﺩﻣﺎﻥ ﻣﯽﺭﻭﺩ... ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﮐﻪ ﻧﻪ ، ﻭﻟﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﭼﯿﺰ ﻫﺎ ﯾﺎﺩﻣﺎﻥ ﻣﯽ ﺭﻭﺩ ﺑﻌﺪﺵ ﻻﺑﺪ ﻃﺒﻖ ﻧﻈﺮ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻭ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮﺭ ﮐﻪ ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ ﻫﺎﯼ ﻋﻠﻮﻡ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺍﻭﻝ ﺩﺑﯿﺮﺳﺘﺎﻧﻤﺎﻥ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﯾﻢ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﻣﯿﮕﯿﺮﯾﻢ...