نتایح جستجو

http://www.www.www.iran-eng.ir/showthread.php/611803

:surprised: مثلا چی؟؟

سلام ممنون لطف دارین...:gol: نمیتونم بگم:)

جاذبه سیب آدم رابه زمین زد وجاذبه زمین سیب را فرقی نمی کند سقوط سرنوشت دل دادن به هر جاذبه ای غیر از خداست به جاذبه ای می اندیشم که پروازم می دهد ........خدا......

از قـوی بودن خستـه ام دلم یک شانـه می خواهد ...تکیـه دهم به آن و بی خیال همـه دنیـا دلتنـگی هایم را ببارم

زیر ِ بـــــارآטּ مے ایستَم میگویَند مــُـــב است ایـטּ روزهـــآ عشـــــق بازے زیر ِ بارآטּ با اشڪ هاے ابـــــر .... בل نِمے سوزانَم بَراے ابرے ڪﮧ اَز شِدت گِریــﮧ بــﮧ هِقـــــ هـِــــق افتاده است בِلَم بَراے خُـــــوבَم مے سوزَد كه از فِشار בِلتَنگــــــے خیلی وَقت است نَفَسَـــــم...

[IMG]

[IMG]

دلتنـــــ♥ـــگی فــــقط از ندیدن نیست لــــــــحظه های "بی خبری" همیــــــــشه پر از دلتــــــــنگیست.......

وقتی رفت گفـت شایــــد برگـردم ...! رفتـنـش مــرا نمی آزارد شایــدش دردنـاک است.......

این جا سرزمین واژه های وارونه است... جایی که "گنج"،"جنگ"میشود! "درمان" ، "نامرد" و "قهقه"، "هق هق"! اما"دزد"همان"دزد"و"درد"همان "درد" و"گرگ"همان"گرگ"...! ...آری سرزمین واژه های وارونه سرزمینی که"من" ،"نم" زده است، "یار"،"رای"عوض کرده است، "راه" گویی "هار" شده و "روز" به "زور"...

نه چشمانـم را میبندم و نه گوش هایـم را میگیـرم... میخواهم و ببینـم و بشنـوم تمام لحظـه های نبودنـت را،تمام امید آمدنت را... آری،من اینجا،چشمانـم را به راه آمدنـت دوختـه ام و در تلاطم لحظـه ها گوش میسپارم به آهنـگ قدم هایـت، همان هایی که برای به هم رسیـدن برمیداری... امید آمدنـت تمام...

من خدا را دارم کوله بارم بر دوش سفری می باید سفری بی همراه گم شدن تا ته تنهایی محض سازکم با من گفت : هرکجا لرزیدی ، از سفر ترسیدی ، تو بگو از ته دل : من خدا را دارم من و سازم چندی است که فقط با اوئیم ماه من ! غصه اگر هست بگو تا باشد ! معنی خوشبختی ، بودن اندوه است ... ! این همه غصه و غم...

خدایا کاش پاییـــــز گناهانم فرا رســـد خدایا خسته ام از این همه مانــــــــــــدنِ بهـــــــــــــــار!

دنیا چیزی شبیه جلسه امتحان است با این تفاوت که مراقب جای "برگه ها" بالا می گوید جانها بالا! همین مرگ خودمان را می گوید!

حس غریبـی دارم این روزها همان حسـی که تمام وجودم را به سکـوت وادار کرده است.... احساس سربازی را دارم که در میدان جنــگ تا توان داشته جنگیـده........ حالا زخـمی و رنجـور توانش را زخم ها و جراحات گرفته اند... ودر وسط میدان جنــگ بر زمین افتاده است نه دیگر توان جنگیدن دارد و نه امیـدی به زنده...

در روزگار غریبـی که سزای خوب بودن,خنجـر از پشت خوردن است.... پـس بزن که سزای من,از درد به خود پیچیـدن است بزن که یک عمـر تکرار اشتباه ,داستان تکـراری زندگی ام شده است... بزن که من ادم نمیشـوم.... بزن تا که احساسات گرانــم را به بهایی ارزان نفروشم دیـگــــــــــــر بزن که سزای قلب ساده ی من,همین...

چنــدی ست که به پایــان رسیـده ام... سکـوت های طولانـی امخیـره شدنم به نقطه ای مبهمغرق شدنم در خویــشدر خـروش این همه ادم, تنـــها ماندنم.......خشکیدن خون زندگی در رگهایــمگریز از چشـم ادمها و پناه بردن به خاطـرات دورکنـج انزوا و خو گرفتـن با دردهایـمفقط نشان از یک چیـــز دارد :من سالهاست...

: دلم نه عشق میخواهد نه دروغهای قشنگ نه ادعاهای بزرگ نه بزرگ های پرادعا…. .دلم یک دوست میخواهد ک بشود با او حرف زد و بعد پشیمان نشد…

دلتنــگم بــــرای کســـی کـــه مـــدتهـــاست بــــی آن کـــه بــــــــاشد هـــر لــحظه زنــــــدگی اش کـــــرده ام .....!