بگو چه مرگته دوباره ميخوني
دوباره بی فایدست خودت که میدونی
بگو چه مرگته بازم پر از حرفی
سراپا اتیشی تو این شب برفی
هنوز منتظری بیاد و یاره تو شه
بهاره تو مرده دلت چقدر خوشه
پرنده ای اما اسیر کوچ خودت
همیشه هم میرسی به هیچو پوچ خودت
نگاه به اینه بکن چقدر شکسته شدی
شکستنت اما چقدر شکسته شدی
سحر...