نتایح جستجو

ای باغبان دگر بنشین بر عزای گل فصل خزان رسیده و ریحانه میرود

ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالیست**حال هجران تو چه دانی که چه مشکل حالیست مردم دیده ز لطف رخ او در رخ او**عکس خود دید گمان برد که مشکین خالیست می​چکد شیر هنوز از لب همچون شکرش**گر چه در شیوه گری هر مژه​اش قتالیست ای که انگشت نمایی به کرم در همه شهر**وه که در کار غریبان عجبت اهمالیست بعد...

ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالیست**حال هجران تو چه دانی که چه مشکل حالیست مردم دیده ز لطف رخ او در رخ او**عکس خود دید گمان برد که مشکین خالیست می​چکد شیر هنوز از لب همچون شکرش**گر چه در شیوه گری هر مژه​اش قتالیست ای که انگشت نمایی به کرم در همه شهر**وه که در کار غریبان عجبت اهمالیست بعد...

ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالیست**حال هجران تو چه دانی که چه مشکل حالیست مردم دیده ز لطف رخ او در رخ او**عکس خود دید گمان برد که مشکین خالیست می​چکد شیر هنوز از لب همچون شکرش**گر چه در شیوه گری هر مژه​اش قتالیست ای که انگشت نمایی به کرم در همه شهر**وه که در کار غریبان عجبت اهمالیست بعد...

کلک مشکین تو روزی که ز ما یاد کند***ببرد اجر دو صد بنده که آزاد کند قاصد منزل سلمی که سلامت بادش***چه شود گر به سلامی دل ما شاد کند امتحان کن که بسی گنج مرادت بدهند***گر خرابی چو مرا لطف تو آباد کند یا رب اندر دل آن خسرو شیرین انداز***که به رحمت گذری بر سر فرهاد کند شاه را به بود از طاعت...

کلک مشکین تو روزی که ز ما یاد کند***ببرد اجر دو صد بنده که آزاد کند قاصد منزل سلمی که سلامت بادش***چه شود گر به سلامی دل ما شاد کند امتحان کن که بسی گنج مرادت بدهند***گر خرابی چو مرا لطف تو آباد کند یا رب اندر دل آن خسرو شیرین انداز***که به رحمت گذری بر سر فرهاد کند شاه را به بود از طاعت...

کلک مشکین تو روزی که ز ما یاد کند***ببرد اجر دو صد بنده که آزاد کند قاصد منزل سلمی که سلامت بادش***چه شود گر به سلامی دل ما شاد کند امتحان کن که بسی گنج مرادت بدهند***گر خرابی چو مرا لطف تو آباد کند یا رب اندر دل آن خسرو شیرین انداز***که به رحمت گذری بر سر فرهاد کند شاه را به بود از طاعت...

کلک مشکین تو روزی که ز ما یاد کند***ببرد اجر دو صد بنده که آزاد کند قاصد منزل سلمی که سلامت بادش***چه شود گر به سلامی دل ما شاد کند امتحان کن که بسی گنج مرادت بدهند***گر خرابی چو مرا لطف تو آباد کند یا رب اندر دل آن خسرو شیرین انداز***که به رحمت گذری بر سر فرهاد کند شاه را به بود از طاعت...

کلک مشکین تو روزی که ز ما یاد کند***ببرد اجر دو صد بنده که آزاد کند قاصد منزل سلمی که سلامت بادش***چه شود گر به سلامی دل ما شاد کند امتحان کن که بسی گنج مرادت بدهند***گر خرابی چو مرا لطف تو آباد کند یا رب اندر دل آن خسرو شیرین انداز***که به رحمت گذری بر سر فرهاد کند شاه را به بود از طاعت...

کلک مشکین تو روزی که ز ما یاد کند***ببرد اجر دو صد بنده که آزاد کند قاصد منزل سلمی که سلامت بادش***چه شود گر به سلامی دل ما شاد کند امتحان کن که بسی گنج مرادت بدهند***گر خرابی چو مرا لطف تو آباد کند یا رب اندر دل آن خسرو شیرین انداز***که به رحمت گذری بر سر فرهاد کند شاه را به بود از طاعت...

کلک مشکین تو روزی که ز ما یاد کند***ببرد اجر دو صد بنده که آزاد کند قاصد منزل سلمی که سلامت بادش***چه شود گر به سلامی دل ما شاد کند امتحان کن که بسی گنج مرادت بدهند***گر خرابی چو مرا لطف تو آباد کند یا رب اندر دل آن خسرو شیرین انداز***که به رحمت گذری بر سر فرهاد کند شاه را به بود از طاعت...

ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالیست**حال هجران تو چه دانی که چه مشکل حالیست مردم دیده ز لطف رخ او در رخ او**عکس خود دید گمان برد که مشکین خالیست می​چکد شیر هنوز از لب همچون شکرش**گر چه در شیوه گری هر مژه​اش قتالیست ای که انگشت نمایی به کرم در همه شهر**وه که در کار غریبان عجبت اهمالیست بعد...

ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالیست**حال هجران تو چه دانی که چه مشکل حالیست مردم دیده ز لطف رخ او در رخ او**عکس خود دید گمان برد که مشکین خالیست می​چکد شیر هنوز از لب همچون شکرش**گر چه در شیوه گری هر مژه​اش قتالیست ای که انگشت نمایی به کرم در همه شهر**وه که در کار غریبان عجبت اهمالیست بعد...

ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالیست**حال هجران تو چه دانی که چه مشکل حالیست مردم دیده ز لطف رخ او در رخ او**عکس خود دید گمان برد که مشکین خالیست می​چکد شیر هنوز از لب همچون شکرش**گر چه در شیوه گری هر مژه​اش قتالیست ای که انگشت نمایی به کرم در همه شهر**وه که در کار غریبان عجبت اهمالیست...

تیمار غریبان اثر ذکر جمیل است جانا مگر این قاعده در شهر شما نیست؟

دوستان به که ز ما یاد کنند دل بی دوست دلی غمگین است

آره میام فدات شم هدف عرض ارادت بود

سلام اسمان جان خوبی؟چه خبر ؟

باری تبارک شما را محترم دارد که دل اینجانب با دیدن همچون شمایی مشعوف گشته و بر خود میبالیم که شما را هر چند کم ولی میبینیم شما را در نزد جناب ما مقامی والا و احترامی بسیار است

و جناب مارا حوادثی عظیم اتفاق افتاد که شبگیر خواستیم تصمیماتی اتخاذ نماییم ولی نه ان شد که ما خواستیم و حق تعالی نظری دیگز داشت برما که هیچ وقت نبودیم اط عهد شکنان