نتایح جستجو

دانست که خواهد شدنم مرغ دل از دست و از آن خط چون سلسله دامی نفرستاد

دیر است که دلدار پیامی نفرستاد ننوشت سلامی و کلامی نفرستاد:crying2::crying2::crying::crying::w04::w04:

دردا که از آن آهوی مشکین سیه چشم چون نافه بسی خون دلم در جگر افتاد

تنش درست و دلش شاد باد و خاطر خوش که دست دادش و یاری ناتوانی داد

شیر در بادیه عشق تو روباه شود آه از این راه که در وی خطری نیست که نیست

در گلستان ارم دوش چو از لطف هوا زلف سنبل به نسیم سحری می​آشفت

چاکریم خوشحالیم خوشتان امده

هی منتظر شما شدیم نیامدید دلمان پر از غصه شد و رفتیم

خواهش میکنیم قابلی نداشت

تا ابد بوی محبت به مشامش نرسد هر که خاک در میخانه به رخساره نرفت

تا رفت مرا از نظر آن چشم جهان بین آیا چه خطا دید که از راه خطا رفت:crying2::crying2::crying2:

تا دم از شام سر زلف تو هر جا نزنند با صبا گفت و شنیدم سحری نیست که نیست

تا به دامن ننشیند ز نسیمش گردی سیل خیز از نظرم رهگذری نیست که نیست:crying::crying2:

دیدی که یار جز سر جور و ستم نداشت بشکست عهد وز غم ما هیچ غم نداشت:crying2::w04:

دی پیر می فروش که ذکرش به خیر باد گفتا شراب نوش و غم دل ببر ز یاد

ترک عاشق کش من مست برون رفت امروز بودتا دگر خون که از دیده روان خواهد بود

ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالیست**حال هجران تو چه دانی که چه مشکل حالیست مردم دیده ز لطف رخ او در رخ او**عکس خود دید گمان برد که مشکین خالیست می​چکد شیر هنوز از لب همچون شکرش**گر چه در شیوه گری هر مژه​اش قتالیست ای که انگشت نمایی به کرم در همه شهر**وه که در کار غریبان عجبت اهمالیست بعد...

ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالیست**حال هجران تو چه دانی که چه مشکل حالیست مردم دیده ز لطف رخ او در رخ او**عکس خود دید گمان برد که مشکین خالیست می​چکد شیر هنوز از لب همچون شکرش**گر چه در شیوه گری هر مژه​اش قتالیست ای که انگشت نمایی به کرم در همه شهر**وه که در کار غریبان عجبت اهمالیست بعد...

ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالیست**حال هجران تو چه دانی که چه مشکل حالیست مردم دیده ز لطف رخ او در رخ او**عکس خود دید گمان برد که مشکین خالیست می​چکد شیر هنوز از لب همچون شکرش**گر چه در شیوه گری هر مژه​اش قتالیست ای که انگشت نمایی به کرم در همه شهر**وه که در کار غریبان عجبت اهمالیست بعد...

ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالیست**حال هجران تو چه دانی که چه مشکل حالیست مردم دیده ز لطف رخ او در رخ او**عکس خود دید گمان برد که مشکین خالیست می​چکد شیر هنوز از لب همچون شکرش**گر چه در شیوه گری هر مژه​اش قتالیست ای که انگشت نمایی به کرم در همه شهر**وه که در کار غریبان عجبت اهمالیست بعد...