نتایح جستجو

"گرم از دست برخيزد که با دلدار بنشينم ز جام وصل مي نوشم ز باغ عيش گل چينم شراب تلخ صوفي سوز بنيادم بخواهد برد لبم بر لب نه اي ساقي و بستان جان شيرينم مگر ديوانه خواهم شد در اين سودا که شب تا روز سخن با ماه مي گويم پري در خواب مي بينم لبت شکر به مستان داد و چشمت مي به ميخواران...

تمام من حرفهای ناگفته ام است... و من بسیار از ناگفته هایم برای تو گفته ام!

ممنون قشنگ بود

خدای من مثل قرار این چند شب با کوله باری از بغض ناگفته به آغوشت می آیم... با توبه ای که هر صبح می شکنم... به سمت محبت بی مرز تو می آیم ... که باز آرامم کنی که بدانم هر چه بر سرم می رود ارادت توست... باز هم ببخش مهربان خدای من!

من و تو بنده آن خدای عرش نشینیم که هر شب به خلوت تنهایی مان سر می زند... پس غرور را نیاموخته ام... نیاموختی...

امروزم را در خاطراتم درشت تر می نویسم... من تو امروز خاطره ای که تکرارش دل پذیر است... و مرورش حلاوت دارد برایم...

گاهی تمام حرفم را از زبانت می شنوم... شاید همین است که بی خیالت نمی شوم! آرام می شوم با پاسخ آرامت... آشوب می شوم با عتابت... هم طراز نزدیکانم می نشینی در دعایم...

حواسم بهت هست که دلواپسی میدونم شبام صاف و پر نور نیست بزار با همین حس نگاهت کنم خدا شاهد چشم من شور نیست

حواسم بهت هست که دلواپسی میدونم شبام صاف و پر نور نیست بزار با همین حس نگاهت کنم خدا شاهد چشم من شور نیست...

یادت یار بماند که نگاهم نگران سوی تو است گرچه تو دور از من بیدل باشی گرچه خاطرم را ز خاطر ببری گرچه چشمم به نگاهت گره ای خط نخورد... آرزوی تو برایم دعای نیمه شب است...

تا شفاف نگویی شفاف نمی شنوی ... این رسم من نیست پاکی آب و آینه یادم داد... راستی یادت بماند بلبل من برای هر گلی نغمه سر نمی دهد...

آینه ات می شوم من پژواک طنین صدای قلبت می شوم آنگاه که لبریزی از محبت... من همانندت می شوم...

شاهکار خلقت می شوم وقتی به سادگی رفع و رجوع می کنم دل باختگی بی منطقم را در پس گفتگو های ساده و پیپچیده... من معمولا در جواب متن های شما می نویسم... انعکاس انتخاب متن شماست...

شاهکار خلقت می شوم وقتی به سادگی رفع و رجوع می کنم دل باختگی بی منطقم را در پس گفتگو های ساده و پیپچیده...

ممنون از همراهی امروزت متن هات فوق العاده ان...

سفری هست پر از مهر و پر از ماه... سفری کو ته و پر بار...

تموم تو به من نمی رسه همین که فکرمی برای من بسه...

این شبها باغ گلی می بینم بنفشه، یاسمن ... خدایا به باغ گل کربلا آرام بخشی کن تمام ناآرامی ها را...

اگر سادگی می کنم اگر آرام می آیم و می روم... و هزار اما و اگر دیگر به حرمت یک فهم است که شاید در میان این خیل آدمها پنهان باشد به حرمت همان یک نادیده است که همگان را محترم می دانم...

این شبها که مهمان خانه مادر بزرگ می شوم... در گیر شبکه ای بزرگتر از شبکه های مجازی ام... از ابرهای پاییزی بیشتر می بارم ولی آرامتر می شوم از اقیانوس آرام...