آمدم منتظر آمدنت شدم
نیامدی!
ولی من بعد از شب گریه ام باز می گردم...
اگر آمدی و خواندی دعایم کن
اشک امشبم فزونی یابد...
اگر هم آمدی و نخواندی یا نیامدی...
نیامدی؟
بگذریم پس...
me
من زمینی ام با همه نقصان یک انسان زمینی...
بدون بال برای پریدن...
و به همان وسعت مشتاق پرواز
درگیر آسمان...
این است که بر پنجره ام چهره آسمان را حک کردم...
me
گاهی نمی بینمت و نامت نامی که نمی دانم واقعی است یا نه پر رنگ می شود در ذهنم...
قبلا خلوت من مهمان نداشت
من بودم و خدایِ من و گاهی تفالی به حافظ
این روزها منم و تو و خدای من و تو...
با آخرین تفالم به حافظ...