نتایح جستجو

مسیح زودتر از بقیه بلند شد و ایستاد. تکبیر را که شنید دست هایش را بالا برد و نیت کرد: چهار رکعت نماز ظهر به امامت حجت بن الحسن... الله اکبر يه كم تصورش را بكن يعني ميشه يه وقتي بشه كه امام جماعتمان مهدي فاطمه باشه؟؟ :cry:

رواق منظر چشم من آشیانه توست کرم نما و فرود آ که خانه خانه توست به لطف خال و خط از عارفان ربودی دل لطیفه‌های عجب زیر دام و دانه توست

در صبح آشنایی شیرینمان تورا گفتم که مرد عشق نئی باورت نبود در این غروب سرد جدایی هنوز هم می خواهمت چو روز نخستین ولی چه سود؟

آن ماه ديده است كه من نرم كرده ام با جادوي محبت خود قلب سنگ او آن ماه ديده است كه لرزيده اشك شوق در آن دو چشم وحشي و بيگانه رنگ او

دل نيست اين دلي كه بمن دادي در خون طپيده، آه، رهايش كن يا خالي از هوا وهوس دارش يا پاي بند مهر و وفايش كن

ياد اين ترانه بنيامين افتادم ديدم چه قدر به من مي خوره.... من می گفتم شب عشق با این سیاهی نداره ترسی برام وقتی تو ماهی تو می گفتی آره من ماهم ولی تو اومدی آسمونت رو اشتباهی :cry: کاش هیچ کس آسمونشو اشتباهی نره!

قلب تو پاك و دامن من ناپاك من شاهدم به خلوت بيگانه تو از شراب بوسه من مستي من سر خوش از شرابم و پيمانه

از من رميده ئي و من ساده دل هنوز بي مهري و جفاي تو باور نمي كنم دل را چنان به مهر تو بستم كه بعد از اين ديگر هواي دلبر ديگر نمي كنم

ترا مي خواهم و دانم كه هرگز به كام دل در آغوشت نگيرم توئي آن آسمان صاف و روشن من اين كنج قفس، مرغي اسيرم

دیدم به خواب دوش که ماهی برآمدی کز عکس روی او شب هجران سر آمدی تعبیر رفت یار سفرکرده می‌رسد ای کاج هر چه زودتر از در درآمدی

ای روی ماه منظر تو نوبهار حسن خال و خط تو مرکز حسن و مدار حسن در چشم پرخمار تو پنهان فسون سحر در زلف بی‌قرار تو پیدا قرار حسن

من دوستدار روی خوش و موی دلکشم مدهوش چشم مست و می صاف بی‌غشم گفتی ز سر عهد ازل یک سخن بگو آن گه بگویمت که دو پیمانه درکشم

آنكه بر پيكر لب مي لرزيد لااقل كاش مرا مي فهميد روز اول كه صدايش كردم بوسه مي خورد لبم پي در پي يك سكوت بر دلم آن روز نشست گفتم اين مرد غزل هاي من است بعد از آن روز دلم

هر چند پیر و خسته دل و ناتوان شدم هر گه که یاد روی تو کردم جوان شدم شکر خدا که هر چه طلب کردم از خدا بر منتهای همت خود کامران شدم

ما هم به جمع درد ودل دار ها مي پيونديم از اين به بعد بيشتر همديگر را مي بينيم البته 2ساعت ديگه دارم مي رم مشهد درد و دلام را با امام رضا بگم بعدش كه برگشتم ديگه پيشتون برا هميشه مي مونم :cry: مي سوزم از اين دوروئي و نيرنگ يكرنگي كودكانه مي خواهم اي مرگ از آن لبان خاموشت يك بوسه جاودانه مي خواهم

آنجا که کشتن عاطفه فرهنگ میشود دلها برای مردن گل سنگ میشود من بیصدا به یاد خودم ساز میزنم آری دلم برای خودم تنگ میشود

مي بندمت به بند گران غم تا سوي او دگر نكني پرواز اي مرغ دل كه خسته و بيتابي دمساز باش با غم او، دمساز

مي نشستم خسته در بستر خيره در چشمان رؤياها زورق انديشه ام، آرام مي گذشت از مرز دنياها

روز اول پيش خود گفتم ديگرش هرگز نخواهم ديد روز دوم باز مي گفتم ليك با اندوه و با ترديد روز سوم هم گذشت اما بر سر پيمان خود بودم ظلمت زندان مرا مي كشت باز زندانبان خود بودم آن من ديوانه عاصي در درونم هاي هو مي كرد مشت بر ديوارها مي كوفت روزني را جستجو مي كرد در درونم راه مي پيمود همچو...

نيست ياري تا بگويم راز خويش ناله پنهان كرده ام در ساز خويش چنگ اندوهم، خدا را، زخمه اي زخمه اي، تا بركشم آواز خويش :crying: