نتایح جستجو

داد از من تو ، گر سخن از داد نباشد می شد که زمین شاهد بیداد نباشد قانع نشده چشم من از باغ تو هرگز سیبی که به رنگش نگرم شاد نباشد

پیش از تو و دیدار رخت خاطره پیداست انگار فقط فاصله ها عاشق و شیداست بسیار سخن گفته ام ای کاش بداند شعری که به شب ساخته ام عاشق فرداست

حیوان خانگی پیتزا 😍 عشق

گوشه گیری کرده بودم در خرابی های دل بار دیگر چشمهای روشنت بر دلم تابید و ... من هم راهی فردا شدم وندر آنجا هیچ کس یادم نبود ! تا که فریاد خودم دادم رسید .

نمی دانم چرا دیگر من از دنیا نمی ترسم گمانم رو شده دستش از این زیبا نمی ترسم حقیقت می برد آیا و یا غرق مجازم من که از افکار هول انگیزِ بی پروا نمی ترسم در اینجا بس که رنجیدم فرو رفتم به تنهایی نه از نوکر ، نه از کلفت ، نه از آقا نمی ترسم از اینجا کشتی بی بادبانم می برد من را نه دیگر هرگز از درجا...

من آن درخت زمستانی ، بر آستان بھارانم که جز به طعنه نمی خندد ، شکوفه بر تن عریانم ز نوشخند سحرگاهان ، خبر چگونه توانم داشت منی که در شب بی پایان ، گواه گریه ی بارانم شکوه سبز بھاران را ، برین کرانه نخواهم دید که رنگ زرد خزان دارد ، همیشه خاطر ویرانم چنان ز خشم خداوندی ، سرای کودکی ام لرزید که...

تمام گل هايم محصول باغ تو باده ام ارمغان تاک تو انگشتري هايم از کان طلاي توست و شعرهايم امضاي تو را در پاي خود دارد اي که قامتت از بادبان بالاتر و فضاي چشمانت گسترده تر از آزاديست تو زيباتري از کتاب هاي نوشته و نانوشته من و سروده هاي آمده و نيامده ام نزار قباني

اگر به خانه ی من آمدی برایم مداد بیاور، مداد سیاه می خواهم روی چهره ام خط بکشم تا به جرم زیبایی در قفس نیفتم یک ضربدر هم روی قلبم تا به هوس هم نیفتم! یک مداد پاک کن بده برای محو لب ها نمی خواهم کسی به هوای سرخیشان، سیاهم کند! یک بیلچه، تا تمام غرایز زنانه را از ریشه در آورم شخم بزنم وجودم را...

زمستان در زمستان کی هراس یخ زدن داری تو که رنگین بهاری در حصار پیرهن داری پُری از عطرهای ناشناس جنگلی وحشی فراغ ای یاس من از رنگ و بوی یاسمن داری شبیه هالۀ رنگین کمانی از گل و لبخند به گرد دامنت پروانه ها در پرزدن داری شبم سرشار عطر و روشنی شد در هوای تو مگر پیراهنی از عطر شب بوها به تن داری...

در دایری مبهم و محدود لغات من مات شده در آن هجوم کلمات فریاد زدم: من از الف می گویم... منظور من از الف همانا الف است انگار که گوشهایتان منحرف است!

کاشکی آسان شود با رفتن من مشکلت گوشه ای پهلو بگیرد قایق بی ساحلت آه ای دل هیچ بار این گونه سنگینی نداشت بار این رنج گران بر شانه های کاهلت تو تمام هستیت را ریختی در پای عشق در نظر اما نیامد هستی ناقابلت اشکهایت را کسی از پشت لبخندت ندید بی خبر بودند و غافل از غم ناغافلت ماندن و افسردن و در...

پر و پا بسته مرغي در قفس بودم در اين دنيا به شب هاي سكوت كاروان تيره بختيها سرا پا نغمه ي عصيان ، جرس بودم در اين دنيا به فرمان حقيقت رفتم اندر قبر ، با شادي كه تا بيرون كشم از قعر ظلمت نعش آزادی

به جاي گريه : بر قبرم ، بكش با خون دل دستي كه تنها قسمتش زنجير بود ، از عالم هستي نه غمخواري ، نه دلداري ، نه كس بودم در اين دنيا در عمق سينه ي زحمت ، نفس بودم در اين دنيا همه بازيچه ي پول و هوس بودم در اين دنيا

دوستان قدیمی الان چیکار میکنن

مرغ شب مرده وبخت من بدبخت نگر شيون مرگ مرا، مرغ سحر داده بسر.. پس خداحافظ تو..حافظ تو، رفت دگر.. بعد من بر سر هر مرده، كه شيون كردي.. شيون مرگ مرا، مرگ من.. ازيادمبر!..

تو همانی که دلم لک زده لبخندش را او کــه هرگز نتوان یافت همانندش را منم آن شاعر دلخون که فقط خرج تو کرد غــــزل و عاطفــــه و روح هنرمندش را از رقیبان کمین کرده عقب می ماند هر که تبلیغ کند خوبـی ِ دلبندش را مثــــل آن خــواب بعید است ببیند دیگر هر که تعریف کند خواب خوشایندش را

پس از من كسي اگر تو را ببوسد روي لبهايت تاكستاني خواهد يافت كه من كاشته ام. نزار قباني

برای عاشق شدن نباید یک شخصیت متفاوت را دوست داشت ، برای عاشق شدن باید یک شخصیت عادی را متفاوت دوست داشت ! میلان کوندرا