نتایح جستجو

طول و عرض دایره چقدره؟

شیش لول بند(شیشلولبند)

من به آتش می کشم خود را ولی در سطر آخر یک نفر می سوزد از شمعی که سوسویی ندارد

واکسن کورونا توسط محققین ایرانی ساخته شده

ماه اگر در شبکلاه زر زری زیباتر است ماه عالمتاب من در روسری زیباتر است گر چه زیبا می زند پیدا شدن بر موی او گم شدن در آن شب نیلوفری زیبا تر است عشق را در گنجه ی سبز قدیمی دیده ام چشمش از نار و ترنج کودری زیباتر است

آنچه گفتی و نگفتی اگر از دیده رود به خدا بی تو حباب است مسلمانی ما باز گو معجزه ای یا سخنی زنده شویم تا که پرواز کند شهپر انسانی ما

پنجه طلا

چهلستون(کاخ چهلستون)

اگر روزی بدست آرم سر زلف نگارم را شمارم مو به مو شرح غم شب های تارم را برای جان سپردن کوی جانان آرزو دارم که شاید باد و سیل او برد خاک مزارم را ندارم حاجت فصل بهاران با گل و گلشن به باغ حسن اگر بینم نگار گلعذارم را به گرد عارضش چون سبز شد خط من به دل گفتم: سیه بین روزگارم را ، خزان بنگر بهارم...

دل هایمان سیاه ترند از لباسمان! حاضر به مست کردن بی باده نیستیم شیطان اگر که سجده به انسان نکرد و رفت فهمیده بود مثل خودش ساده نیستیم! عمری ست زیر بیرق تان سینه می زنیم اما دریغ و درد که آزاده نیستیم

فقط دلتنگم

داد از من تو ، گر سخن از داد نباشد می شد که زمین شاهد بیداد نباشد قانع نشده چشم من از باغ تو هرگز سیبی که به رنگش نگرم شاد نباشد

پیش از تو و دیدار رخت خاطره پیداست انگار فقط فاصله ها عاشق و شیداست بسیار سخن گفته ام ای کاش بداند شعری که به شب ساخته ام عاشق فرداست

حیوان خانگی پیتزا 😍 عشق

گوشه گیری کرده بودم در خرابی های دل بار دیگر چشمهای روشنت بر دلم تابید و ... من هم راهی فردا شدم وندر آنجا هیچ کس یادم نبود ! تا که فریاد خودم دادم رسید .

نمی دانم چرا دیگر من از دنیا نمی ترسم گمانم رو شده دستش از این زیبا نمی ترسم حقیقت می برد آیا و یا غرق مجازم من که از افکار هول انگیزِ بی پروا نمی ترسم در اینجا بس که رنجیدم فرو رفتم به تنهایی نه از نوکر ، نه از کلفت ، نه از آقا نمی ترسم از اینجا کشتی بی بادبانم می برد من را نه دیگر هرگز از درجا...

من آن درخت زمستانی ، بر آستان بھارانم که جز به طعنه نمی خندد ، شکوفه بر تن عریانم ز نوشخند سحرگاهان ، خبر چگونه توانم داشت منی که در شب بی پایان ، گواه گریه ی بارانم شکوه سبز بھاران را ، برین کرانه نخواهم دید که رنگ زرد خزان دارد ، همیشه خاطر ویرانم چنان ز خشم خداوندی ، سرای کودکی ام لرزید که...