ساکت نیستم
لبهایم هم نسوخته است
تنها تمام من تاول زده از آشی که نخورده ام !
لبهایم هم نسوخته است
تنها تمام من تاول زده از آشی که نخورده ام !
معماری با مصالحی از جنس دل
- شروع کننده موضوع mohammad azizi
- تاریخ شروع
ﻣﻬﻢ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﺰﺭﮒ ﺑﺎﺷﯽ ﯾﺎ ﮐﻮﭼﮏ !
ﻣﻬﻢ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﻣﺮﺩ ﺑﺎﺷﯽ ﮐﻪ ﭘﺎﯼ ﺣﺮﻓﺖ ﺑﺎﯾﺴﺘﯽ ﻭﮔﺮﻧﻪ دهان ﻫﺮ ﻧﺎﻣﺮﺩﯼ ﺑﻮﯼ ﮔﻨﺪ “ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ” ﻣﯿﺪﻫﺪ
ﻣﻬﻢ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﻣﺮﺩ ﺑﺎﺷﯽ ﮐﻪ ﭘﺎﯼ ﺣﺮﻓﺖ ﺑﺎﯾﺴﺘﯽ ﻭﮔﺮﻧﻪ دهان ﻫﺮ ﻧﺎﻣﺮﺩﯼ ﺑﻮﯼ ﮔﻨﺪ “ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ” ﻣﯿﺪﻫﺪ
گرگ شده اند اینروزها…
کافی است سر به زیر باشی با بره اشتباهت میگیرند
خیز برمیدارند برای دریدنت…
کافی است سر به زیر باشی با بره اشتباهت میگیرند
خیز برمیدارند برای دریدنت…
یــــــــک روز
به خودت می آیـــــی
آن روز می فهمـــــی خــــــودت را
به پـــــای کســـی کـــــه هیـــــچ وقــــت
پیـــــشت نبـــــــوده ، پیـــــر کــــردی …
به خودت می آیـــــی
آن روز می فهمـــــی خــــــودت را
به پـــــای کســـی کـــــه هیـــــچ وقــــت
پیـــــشت نبـــــــوده ، پیـــــر کــــردی …
نشسته ایم داریم نقطه بازی میکنیم
خودم و دلم را میگویم
زبان نفهم نمیفهمد قواعد بازی را
تمام خانه ها را با اسم تو پر میکند !
خودم و دلم را میگویم
زبان نفهم نمیفهمد قواعد بازی را
تمام خانه ها را با اسم تو پر میکند !
سکوت که میکنم
میگویی خداحافظ !
لطفا دیگر سکوت هایم را تفسیر نکن
اگر می توانستی معنی آن ها را بفهمی که کارمان
به خداحافظی نمیکشید .. !!
میگویی خداحافظ !
لطفا دیگر سکوت هایم را تفسیر نکن
اگر می توانستی معنی آن ها را بفهمی که کارمان
به خداحافظی نمیکشید .. !!
چمدان هایت را بسته ای،
و دستهایت را در هوا تکان می دهی،
می روی،
اما ترا به خدا،
لااقل بگو
ابرهای دلتنگی که باریدن گرفت
کدام نگاه چتر ِ آسمان ِ دلم خواهد شد؟؟
و دستهایت را در هوا تکان می دهی،
می روی،
اما ترا به خدا،
لااقل بگو
ابرهای دلتنگی که باریدن گرفت
کدام نگاه چتر ِ آسمان ِ دلم خواهد شد؟؟
این خوابهای آشفته
یک شب مرا خواهد کشت!
یا بیا
یا از پرچین ِ خوابهایم دور شو؛
یک شب مرا خواهد کشت!
یا بیا
یا از پرچین ِ خوابهایم دور شو؛
نه نمیدانی! هیچ کس نمی داند
پشت این چهره آرام در دلــم چه می گذرد!
نه نمیدانی! هیچ کس نمی داند!
این آرامش ظاهر و این دلِ نا آرام, چقدر خسته ام می کند !!
رویا طاهری
عضو جدید
بعضی حرف ها را نباید زد
بعضی حرف ها را نباید خورد
بیچاره دل چه می کشد میان این زد و خورد !
بعضی حرف ها را نباید خورد
بیچاره دل چه می کشد میان این زد و خورد !
رویا طاهری
عضو جدید
خدایا! صبرم با دردم نمےخواند، صبرے کہ دادے تمام شد، اما... دردم باقیست...
رویا طاهری
عضو جدید
ﻧـــﮕﺎﻫــﺖ ﺑـــﻪ ﺁﻥ ﺑـــﺎﻻ ﺑـــﺎﺷـﺪ ﺗـــﺎ ﺩﻟـــﺖ ﺍﺯ ﺁﺩﻡ ﻫـــﺎی ﺍﯾـــﻦ ﭘــــﺎﯾــﻴــﻦ ﻧــــﮕـــﻴـﺮﺩ…
کوچه علی چپ قشنگترین کوچه ی دنیاست وقتی در حساسترین نقطه ی رابطه می پیچی به آن … !
خانه که نیستم
کلید را همان دم در
زیر گلدان همیشگی مان گذاشته ام
رؤیایت اگر آمد
پشت در نمی ماند...
کلید را همان دم در
زیر گلدان همیشگی مان گذاشته ام
رؤیایت اگر آمد
پشت در نمی ماند...
رویا طاهری
عضو جدید
به یاد داشته باشید :
برای هر دقیقه که عصبانی و ناراحت هستید ، شما شصت ثانیه خوشحالی را از دست می دهید ...
برای هر دقیقه که عصبانی و ناراحت هستید ، شما شصت ثانیه خوشحالی را از دست می دهید ...
تو را با غیر خود می بینم صدایم در نمی آید ،
دلم می سوزد و کاری ز دستم بر نمی آید ،
نشستم باده خوردم خون گریستم کنجی افتادم ،
تحمل می رود اما شب غم سر نمی آید
دلم می سوزد و کاری ز دستم بر نمی آید ،
نشستم باده خوردم خون گریستم کنجی افتادم ،
تحمل می رود اما شب غم سر نمی آید
اَز حال ِ من میپُرسی ؟!
نفس میکشم ،
تا بجای ِ مُرده ها خاکم نکنند ...
اینگونه اَست حال ِ من ...
چیزی نپُرس !
نفس میکشم ،
تا بجای ِ مُرده ها خاکم نکنند ...
اینگونه اَست حال ِ من ...
چیزی نپُرس !
این مثنوی ،حدیث پریشانی من است
بشنو که سوگنامه ویرانی من است
امشب نه اینکه شام غریبان گرفته ام
بلکه به یُمن آمدنت جان گرفته ام
گفتی غزل بگو غزلم، شور و حال مُرد
بعد از تو حس شعر ، فنا شد خیال مُرد
گفتم مرو که تیره شود زندگانیم
با رفتنت به خاک سیه می نشانیم
گفتی زمین مجال رسیدن نمی دهد
برچشم باز ، فرصت دیدن نمی دهد
وقتی نقاب ، محور یکرنگ بودن است
معیار مهر ورزیمان ، سنگ بودن است
دیگر چه جای دلخوشی و عشق بازی است
اصلاًَ کدام احمق از این عشق راضی است
این عشق نیست ، فاجعه قرن آهن است
من بودنی که عاقبتش نیست بودن است
بشنو که سوگنامه ویرانی من است
امشب نه اینکه شام غریبان گرفته ام
بلکه به یُمن آمدنت جان گرفته ام
گفتی غزل بگو غزلم، شور و حال مُرد
بعد از تو حس شعر ، فنا شد خیال مُرد
گفتم مرو که تیره شود زندگانیم
با رفتنت به خاک سیه می نشانیم
گفتی زمین مجال رسیدن نمی دهد
برچشم باز ، فرصت دیدن نمی دهد
وقتی نقاب ، محور یکرنگ بودن است
معیار مهر ورزیمان ، سنگ بودن است
دیگر چه جای دلخوشی و عشق بازی است
اصلاًَ کدام احمق از این عشق راضی است
این عشق نیست ، فاجعه قرن آهن است
من بودنی که عاقبتش نیست بودن است
حالا به حرفهای غریبت رسیده ام
فهمیده ام که خوبِ تو را بد شنیده ام
حق با تو بود ، از غم غربت شکسته ام
بگذار صادقانه بگویم ، که خسته ام
بیزارم از تمام رفیقان نا رفیق
اینها چقدر فاصله دارند با رفیق
من را به ابتذال نبودن کشانده اند
روح مرا به مسند پوچی نشانده اند
تا این برادران ریاکار زنده اند
این گرگ سیرتانِ جفاکار زنده اند
یعقوب درد می کشد و کور می شود
یوسف همیشه وصله ناجور می شود
اینجا نقاب شیر به کفتار می زنند
منصور را هرآینه بر دار می زنند
فهمیده ام که خوبِ تو را بد شنیده ام
حق با تو بود ، از غم غربت شکسته ام
بگذار صادقانه بگویم ، که خسته ام
بیزارم از تمام رفیقان نا رفیق
اینها چقدر فاصله دارند با رفیق
من را به ابتذال نبودن کشانده اند
روح مرا به مسند پوچی نشانده اند
تا این برادران ریاکار زنده اند
این گرگ سیرتانِ جفاکار زنده اند
یعقوب درد می کشد و کور می شود
یوسف همیشه وصله ناجور می شود
اینجا نقاب شیر به کفتار می زنند
منصور را هرآینه بر دار می زنند
اینجا کسی برای کسی ، کس نمی شود
حتی عقاب در خور کرکس نمی شود
جایی که سهم مرگ بجز تازیانه نیست
حق با تو بود ، ماندنمان عاقلانه نیست
ما می رویم چون دلمان جای دیگر است
ما می رویم ، هر که بماند ، مخیّر است
ما می رویم ، گرچه زِ الطاف دوستان
بر جای جای پیکرمان زخم خنجر است
دلخوش نمی کنیم به عثمان و مذهبش
در دین ما ملاکِ مسلمان ابوذر است
ما می رویم ، مقصدمان نامشخص است
هر جا رویم بی شک ازاین شهر بهتر است
حتی عقاب در خور کرکس نمی شود
جایی که سهم مرگ بجز تازیانه نیست
حق با تو بود ، ماندنمان عاقلانه نیست
ما می رویم چون دلمان جای دیگر است
ما می رویم ، هر که بماند ، مخیّر است
ما می رویم ، گرچه زِ الطاف دوستان
بر جای جای پیکرمان زخم خنجر است
دلخوش نمی کنیم به عثمان و مذهبش
در دین ما ملاکِ مسلمان ابوذر است
ما می رویم ، مقصدمان نامشخص است
هر جا رویم بی شک ازاین شهر بهتر است
اینجا که گرگ ، با سگ گله برادر است
ما می رویم ، ماندنِ با درد فاجعه است
در عرف ما نشستن یک مرد فاجعه است
دیریست رفته اند امیران قافله
ما مانده ایم ، قافله پیرانِ قافله
اینجا دگر چه باب من و پای لنگ نیست
باید شتاب کرد ، مجالِ درنگ نیست
بر درب آفتاب پی باج می رویم
ما هم بدون بال به معراج می رویم
ما می رویم ، ماندنِ با درد فاجعه است
در عرف ما نشستن یک مرد فاجعه است
دیریست رفته اند امیران قافله
ما مانده ایم ، قافله پیرانِ قافله
اینجا دگر چه باب من و پای لنگ نیست
باید شتاب کرد ، مجالِ درنگ نیست
بر درب آفتاب پی باج می رویم
ما هم بدون بال به معراج می رویم