یار ما بی رحم یاری بوده است
عشق با او صعب کاری بوده است
تا خود کجا رسد به قیامت نماز من
من روی در تو و همه کس روی در حجاز
به جفایی و قفایی نرود عاشق صادق
مژه برهم نزند گر بزنی تیر و سنانش
تا مست نباشی نبری بار غم یار
آری شتر مست کشد بار گران را
آمدی وه که چه مشتاق و پریشان بودم
تا برفتی ز برم صورت بی جان بودم
با پوزش نمیدونم چرا تشکر ندارم !