لیلی و مجنون

[سپیـده]

لیلی و مجنون ​

دید مجنون دختری مست و ملنگ

در خیابان با جوانانی مشنگ ​

خوب دقت کرد در سیمای او

دید آن دختر بُود لیلای او ​

با دلی پردرد گفتا این چنین

حرف ها دارم بیا (پیشم بشین) ​

من شنیدم تازگی چت می کنی

با جوانی اهل تربت می کنی ​

نامه های عاشقانه می دهی

با ایمیل از ( توی) خانه می دهی ​

عصرها اطراف میدان ونک

می پلاسی با جوانان ونک ​

موی صاف خود مجعد می کنی

با رپی ها رفت و آمد می کنی ​

بینی خود را نمودی چون مویز

جای لطفاً نیز می گویی (پلیز) ​

خرمن مو را چرا آتش زدی؟

زیر ابرو را چرا آتش زدی؟ ​

چشم قیس عامری روشن شده

دختری چون تو مثال زن شده ​

دامن چین چین گلدارت چه شد؟

صورت همچون گل ِ نارت چه شد؟ ​

ابروی همچون هلالت هم پرید؟

آن دل صاف و زلالت هم پرید؟ ​

قلب تو چون آینه شفاف بود

کی در آن یک ذرّه ( شین و کاف) بود ​

دیگر آن لیلای سابق نیستی

مثل سابق صاف و عاشق نیستی ​

قبلنا عشق تو صاف و ساده بود

مهر مجنون در دلت افتاده بود ​

تو مرا بهر خودم می خواستی

طعنه ها کی می‌زدی از کاستی؟ ​

زهرماری هم که گویا خورده‌ای

آبروی هرچه دختر برده‌ای ​

رو به مجنون کرد لیلا گفت: هان

سورۀ یاسین درِ‌ ِگوشم نخوان ​

تو چه داری تا شوم من چاکرت؟

مثل قبلن ها شوم اسپانسرت؟ ​

خانه داری؟ نه، اتول؟ نه، پس بمیر

یا برو دیوانه‌ای دیگر بگیر ​

ریش و پشم تو رسیده روی ناف

هستی از عقل و درایت هم معاف ​

آن طرف اما جوان و خوشگل است

بچه پولدار است گرچه که ول است ​

او سمندی زیر پا دارد ولی

تو به زحمت صاحب اسب شـَلی ​

خانه‌ات دشت و بیابان خداست

خانۀ او لااقل آن بالاهاست ​

با چنین اوضاع و احوالت یقین

خوشه‌ات یک می‌شود، حالا ببین ​

او ولی با این همه پول و پله

خوشۀ سه می‌شود سویش یله ​

گرچه راحت هست از درک و شعور

پول می‌ریزد به پای من چه جور ​

عشق بی‌مایه فطیر است ای بشر

گرچه باشی همچو یک قرص قمر ​

عاشق بی پول می‌خواهم چکار

هی نگو عشقم، عزیزم، زهر مار ​

راست می‌گویند، تو دیوانه‌ای

با اصول عاشقی بیگانه‌ای ​

این همه اشعار می‌گویی که چه؟

در بیابان راه می‌پویی که چه؟ ​

بازگرد امروز سوی کوه و دشت

دورۀ عشاق تاریخی گذشت ​

تازه شیرین هم سر ِ عقل آمده

قید فرهاد جـُلمبر! را زده ​

یا همین عذار شده شکل گوگوش

کرده از سرتا نوک پایش روتوش ​

با جوانان رپی دم خور شده

نان وامق کاملاً آجر شده ​

ویس هم داده به رامین این پیام

بین ما هرچه که بوده شد تمام ​

پس ببین مجنون شده دنیا عوض

راه تهرن را نکن هرروزه گز ​

اکس پارتی کرده ما را هوشیار

گرچه بعدش می‌شود آدم خمار ​

بیخیال من برو کشکت بساب

چون مرا هرگز نمی‌بینی به خواب ​

گفت با «جاوید» مجنون این چنین:

حال و روز لیلی ما را ببین ​

بشکند این «‌ دست شور بی نمک»

کرده ما را دختر قرتی اَنک ​

حال که قرتی شده لیلای من

نیست دیگر عاشق و شیدای من ​

می‌روم من هم پی (کیسی) دگر

تا رود از کله‌ام عشقش به در ​

فکر کرده تحفه‌اش آورده است

یا که قیس عامری یک برده است ​

آی آقای نظامی شد تمام

قصۀ لیلی و مجنون، والسلام ​

خط بزن شعری که در کردی زما

چون شده لیلای شعرت بی وفا​

****امیدوارم تکراری نباشه ****
چندین کلمه نامناسبی رو که میبینین به بزرگی خودتون ردش کنین دیگه
چون شعر مال من نبوده که
تنها جنبه طنز داره ​

 

[iman.mpr]

امیدوار نباشید
تکراری هست
تالار ادبیات تاپیک شعر طنز
ولی بهر حال

بخشش لازم نیست اعدامش کنید

 

[سپیـده]

ممنون از این که اطلاع دادین