بی تو مهتاب شبی باز از ان کوچه گذشتم
همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم
شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم
شدم ان عاشق دیوانه که بود
در نهانخانه ی جانم گل یاد تو درخشید
باغ صد خاطره خندی
عطر صد خاطره پیچید
یادم امد که شبی با هم از کوچه گذشتیم
پرگشودیم و در ان خلوت دلخواسته گشتیم
تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاها
من همه محو تماشای نگاهت
اسمان صاف و شب ارام
بخت خندان و زمان رام
خوشه یماه فرو ریخته در اب
شاخه ها دست براوزده به مهتاب
همه دل داده به اواز شباهنگ
یادم اید که , تو به من گفتی:
ازاین عشق حذر کن!
لحظه ای چند بر این اب نظر کن
اب] ایینه ی عشق گذران است
تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است!
تا فراموش کنی,چندی از این شهر سفر کن!
با تو گفتم:حذر از عشق!؟ ندانم
سفر از پیش تو؟!هرگز نتوانم
نتوانم!!
روز اول که دل من به تمنای تو پر زد,
چون کبوتر,لب بام تو نشستم
تو به من سنگ زدی,من نه رمیدم, نه گسستم...!!
بیاز گفتم که:تو صیادی و من اهوی دشتم
تا به دام تو درافتم همه جا گشتم و گشتم
حذر از عشق ندانم,نتوانم!!
اشکی از شاخه فروریخت
مرغ شب,ناله یتلخی زد و بگریخت...
اشک در چشم تو لرزید,
ماه بر عشق تو خندید!!
یادم اید که:دگر از تو جوابی نشنیدم
پای در دامن اندوه کشیدم
نگسستم, نرمیدم.
رفت در ظلمت غم,ان شب و شب های دگر هم,
نه گرفتی دگر از عاشق ازرده خبر هم,
نه کنی دیگر از ان کوچه گذر هم...
بی تو, اما, به چه حالی من از ان کوچه کذشتم!!!
تقذیم به دوستان عزیزم
