زخم من ، چسب زخمهای تو

[monalizza]

تمام چسب زخم هایت را هم که بخرم

باز نه زخمهای من خوب میشود ​

نه زخمهای تو ...! ​

 

[niaz**]

 

[fateme_003]

فقط میتوان تاسف خورد!

 

[Shahram.OTF]

خیلی دردآور هست

 

[abu_72]

من تاسف نميخورم

تلاش ميكنم

نميدونم شايد شعار باشه ، يك تراوش ذهن پريشان

ولي من اينو ميگم :


من كه هوش دارم در بخونم و كشورم رو نجات بدم ، نه درس بخونم تا پولدار بشم


من كه هوش دارم كار اقتصدي كنم و دست اين آدمها كه نميتونن تلاش كنن رو بگيرم


من در قبال هوشم مسئولم ، بايد پاسخگو باشم

من در قبال مدرك تحصيليم مسئولم ، بايد پاسخگو باشم


تو كه پولداري بايد تجارت كني و مردم دوست باشي

تو كه پولداري و زورت ميرسه توليد كار كن



اينو گفتم به همه كساي كه باهوش هستند و استعداد دارند

به كساي كه پول دارند


پهلوانان ايران زمين بر خيزيد


حرفام شبيه يك رويا و شعار بود

مثل يك آروز

اما چه زيبا بود كه من توانا دست ناتوان را بگيرم

نه با 100 تومن پول خورد

بلكه به گونه اي كه اون فرد ناتوان فردا برار من باشه ، نه زير دست من و تو سري خور

واژه من اينجا خطاب به خودم نبود ، مجاز از تمام انسان ها بود

 

[abu_72]

يك خاطره قديمي


شهر ما در قديم مسيحي هم داشت ، البته بعد انقلاب همه رفتن


مادر بزرگم تعريف ميكرد :

ميگفت يك روز صداي زنگ كليسا اومد ، همسايه مسيحي ما به كليسا رفت وقتي برگشته ماجرا رو اينجور ميگه :

يك گداي مسيحي بود ، همه مسيحي هاي محله جمع شدن كليسا ، انقدر پول بهش دادن كه اونم مثل بقيه به رفاه رسيد


واقعيت عجيبي بود من هميشه آرزو دارم ما هم اونجوري بشيم

 

[monalizza]

سلام عزيزان

از اظهار تاسف هاتون ممنون

ميدونم ناراحتتون كردم ببخشيد. نمي خواستم اشك كسي در بياد.
هدفم اين بود كه نسبت به همديگه بي تفاوت نباشيم ميدونم همه شما تحصيل كرده اين و خدا رو شكر وضع مالي همه خوبه

پس انسانها رو دريابين.
دوست دارم ديگه شاهد اين صحنه هانباشيم.

 

[amirmohamadghana]

کاکو وقتی که همه پول ها رو ور دارند بدن اینور و ان ور هیچ وقت به آرزوت نمی رسی ما ها خودمون مقصریم....چراغی که به خانه رواست به..............؟؟؟؟؟؟؟؟

 

[fariba.sh70]

​

 

[vishtaspe]

در انتظار چیستی؟؟
اینجا هنوز تاریکی ست.
تو به ازدحام کدامین کوچه خوشبخت خواهی نگریست
وقتی دریچه مسدود است...