خودتو با یه شعر وصف کن...!

[|PlaNeT|]

​

 

[naghmeirani]

​

راه خانه ام
از لبخند تو می گذرد
بی خانمانم نکنی !

​

 

[smart student]

 

[mani24]

[h=2][/h]

تلــــخ میگــــــذرد…

ایـــــن روزهــــــــــا

کــــــه قـــــــــرار اســـــــــتــــــــ

از او …

بـــــــــــــــرای دلـــــــــــم

یـکـــــ انســـــان معـــــمـولـــــــــی بســـــــــازم!!​

​

 

[smart student]

همچون انار خون دل ازخویش می خوریم
غم پروریم حوصله شرح قصه نیست

 

[aynaz.m]

وقتی میان
روشن و تاریک جهان میایستم
تنها به این فکر میکنم
چگونه میخو.اهد
روزهایم بگذرد
وقتی با دلتنگی همراه هست

 

[شبگرد23]

میخواهم بدهم برای این خانه درهای بی دستگیره بسازند...

من که از اینجا نمیروم!

توهم که هیچوقت نمی آیی...

 

[smart student]

کسی که هیچکس نبود!
حسین پناهی

 

[shabnam111]

مولای مهربانم ...
مثل عکس رخ مهتاب که افتاده در آب
در دلم هستی و بین من و تو فاصله هاست

 

[A1300]

من آن گلبرگ مغرورم که میمیرم ز بی آبی
ولی با خفت و خواری پی شبنم نمی گردم

 

[شبگرد23]

گاهي شهري را
آرام دلي را
رابطه اي را...
گاهي همه چيز را...
به هم مي ريزند
اين "غريبه " هاي لعنتي..

 

[عاشق پیشه]

بهترین چیز رسیدن به نگاهیست که از حادثه ی عشق[FONT=&quot]،[/FONT][FONT=&quot][/FONT] تر است

 

[zahra.71]

...
هر جور حساب می کنم می بینم هنوز هم من بیشتر دوستت دارم .
می بینم هنوز هم لحظه های بی تو کشنده است .
می بینم صبورانه تحمل می کنم بودن و نبودنهایت را...

 

[ranalean]

هزار جهد بکردم که سر عشق بپوشم

نبود بر سر آتش میسرم که نجوشم

 

[naghmeirani]

​

​

چگونه خیالم تو را ترک کند
وقتی چون ماه در تیره ترین شب
درون من می تابی ؟!

​

 

[aynaz.m]

 

[aynaz.m]

به تو که میاندیشم
تمام من فراموش میکند
نداشتنت را
همین میشود که هر روز تو را دارم
بی انکه داشته باشم تو را

 

[ESPEranza]

 

[saleh-shahedel]

من هیچی ندارم و امیدم به اوست
در این زندگی ماندم نگاهم به اوست
اگر حق من این باشد که هستم
خیالی نیست حکمت دست اوست

 

[mani24]

کاش میشد یک بار در زندگی

فقط

۱

بار

مرا درکم کنی؟

نمی دانم با چه زبانی بگویم

یا بلد نیستم بگویم

فرقی ندارد

بدان من دوست دارم

برای رسیدن به تو راه آسانی را طی نکرده ام

بهای تو را به هیچ چیز عوض نمی کنم

اما مرا اینگونه باور کمی سرد و کمی گرمم

کمی عاشق کمی دلسرد

کمی غمگین کمی شادم

مرا اینگونه باور کن

 

[mani24]

[h=2][/h]

دلخــــور که میشوم بغض میــکنم..
می آیم پشت صفحه ی مانیتورم..
کامنت مینویسم و صورتک میگذارم..
صورتکی که میخندد و پشتش قایم میشوم !
که فکر کنی میخندم و بخندی...
... اشکهایم میـ آیند و من مدام ، با صورتک مجازی ام میخندم..
تو که می خندی باورم میشود... شاد میشوم..
اشکهایم روی گونه ام می خشکند.......​

 

[naghmeirani]

دوستت دارم
​

آنسان که
​

غریقی هوا را می خواهد
کم داشتن ات نابودم می کند !
​

 

[شبگرد23]

دنیای ساده ای داریم

گاهی اگر

دعوا می کنیم

سر این است

که

من عاشق ترم

یا تو

 

[*E.Kh*]

for ME....

for ME....

ﻣﻦ ﭼﯿﺰ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻧﺪﺍﺩﻡ ﺑﺎ ﺭﻓﺘﻨﺖ!

ﮐﻤﯽ ﺩﻟﻢ ﺷﮑﺴﺖ،

ﺷﺐ ﻫﺎ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮﺩﻡ..

ﯾﺎﺩﮔﺎﺭﺵ ﺳﺮﺩﺭﺩ ﻫﺮﺷﺒﻢ ﺷﺪ.

ﯾﮑﻢ ﺍﺯ ﺁﺭﺍﻡ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﺮﺩﻥ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﺮﻓﺘﻢ.

ﭼﯿﺰ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﻧﺸﺪﻩ ...
ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻦ!

ﺗﻮ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺑﺎﺧﺘﯽ....
ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻦ!

ﺗﻮ ﻋﺎﺷﻖ ﺗﺮﯾﻦ ﻗﻠﺐ ﺩﻧﯿﺎ ﺭﺍ ﺑﺎﺧﺘﯽ!

ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﯼ ﻣﻦ،

"ﻋﺎﺷﻘﺖ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ"​

 

[smart student]

گرچه یک لحظه ست از ظاهر به باطن رفتنم
چندصد سال است راه از باطنم تا ظاهرم
خلق می گویند ابری تیره در پیراهنی ست
شاید ایشان راست می گویند، شاید شاعرم...
فاضل نظری

 

[*breath*]

پیری آمد و صد غم به دوشم ...ترازو دارم و غم میفروشم

 

[ranalean]

حکایتی ز دهانت به گوش جان من آمد

دگر نصیحت مردم حکایتست به گوشم

 

[mani24]

ابرها مثل من در کوچه پس کوچه های شهر سرگردانند!

باران میبارد و من غرق در زیر قطره های بارانم ،

دستهایم را بر روی گونه ام گذاشته ام تا کسی نفهمد که گریانم!

با دلهره از کوچه ها میگذرم ، نمیخواهم کسی بفهمد که در جستجوی یارم!

چه آرام میبارد باران بر تن نا آرامم ،

چه زیبا میریزد اشکهایم همراه با قطره های باران!

چه سخت میسوزد تن خسته ام ، به خدا مثل یک پرنده با بالهای شکسته ام!

کسی نمیداند که همراه با خود یک قلب شکسته دارم

 

[aynaz.m]

گاهی صدای باران را میشنویم
ولی چرا نشستن اولین برف زمستان را خوب تماشا نمیکنیم
چرا یاد نمیگیریم محبت کردن و مهربانی را
نمیدانم ولی فکر میکنم محبت کردن زیباتر از
انتقام باشد
دوست داشتن بهتر از کینه باشد
و عشق ورزیدن به تمام انسانها بهتر از حسادت باشد

 

[shabnam111]

دلم میان سکوتی عجیب دفن شدست
و عاشقانه ترین واژه ها شکست شدست
من از ترنم باران رسیده ام اینجا
چو شبنمی که به ذکر قنوت مسخ شدست