[h=5]
پرسيد از قبيله که اين سرزمين کجاست؟
اين سرزمين غم زده در چشمم آشناست
اين سرزمين که بوي ني و نيزه مي دهد
اين سرزمين تشنه که آبستن بلاست
گفتند: عقر بابل و طف ... شاطي الفرات
گفتند: قاضريه و گفتند: نينواست
دستي کشيد بر سر و بر يال ذوالجناح
آهسته زير لب به خودش گفت: کربلاست!
طوفان وزيد از وسط دشت ناگهان
افتاد پرده، ديد سرش روي نيزه هاست
زخمي تر از مسيح در آن روشناي خون
روي صليب ديد سر از پيکرش جداست
طوفان وزيد ... قافله را برد با خودش
شمشير بود و حنجره و ... ديد در مناست
باران تير بود که مي آمد از کمان
بر دوش باد ديد که پيراهنش رهاست
"السلام علـيک يا اباعبـــدالله عليـه السلام"
[/h]