به یزدان اگر ما خـرد داشتیم!!!

ترانه

عضو جدید
کاربر ممتاز
به یزدان اگر ما خـرد داشتیم!!!
کجا این سر انجام بد داشتیم ؟؟​

در این خاک زرخیز ایـــــــــــران زمین​

نبودند جز مردمـــــــــــــــی پاک دین​

همه دینــــــــــشان مردی و داد بود
وز آن کشـــــــــــــــور آزاد و آباد بود​

چو مهر و وفا بود خود کیشـــــشان​

گنه بود آزار کس پیشـــــــــــــشان
همه بنده ناب یــــــــــــزدان پــــــاک​

همه دل پر از مهر این آب و خـــــاک​

پــــــــدر در پـــــــدر آریـــــــــایی نژاد​

ز پشت فریدون نیکـــــــــــــــــــو نهاد​

بزرگی به مردی و فرهنـــــــــــگ بود​

گـــدایی در این بوم و بر ننــــــگ بود​

کـــجا رفت آن دانـــــش و هـوش ما​

که شد مهر میهن فرامـــــــــوش ما​

که انداخت آتش در این بوستـــــــان​

کز آن سوخت جان و دل دوستـــــان​

چه کردیم کین گونه گشتیـــم خوار؟​

خرد را فکنــــــــــــــدیم این سان زکار​

نبود این چنین کشــــــــــــور و دین ما​

کجــــــــا رفــــــت آییـــــن دیرین مـا؟​

به یزدان که این کشــــــــــور آباد بود​

همـــــــه جــــــــای مـــردان آزاد بود​

در این کشــــــــور آزادگی ارز داشت​

کشــــــــاورز خود خانه و مرز داشت​

گرانمــــــــــــــایه بود آنکه بودی دبـیر​

گرامی بد آنکس که بـــــــــــودی دلیر​

نه دشـمن در این بوم و بر لانه داشت​

نه بیگانه جایی در این خانــه داشــت​

از آنروز دشـمن بمــــــــا چــیره گشت​

که ما را روان و خرد تیـــــره گشـــــت​

از آنروز این خـــــــانه ویـــــــــرانه شد​

که نان آورش مــــــــرد بیــــــگانه شد​

چو ناکــــــس به ده کدخـــــــدایی کند​

کشـــــــــــــــاورز بـــاید گــــــدایی کند​

به یــــــــــــزدان که گر ما خرد داشتیم​

کجـــــــا این سر انجــــــام بد داشتیم؟​

بســـــــــــــوزد در آتش گرت جان و تن​

به از زنـــــــدگی کــــردن و زیســـــــتن​

اگر مایه زنــــــدگی بنــــــــــدگی است​

دو صــــد بار مردن به از زنـــدگی است​

بیــــــا تا بکوشیــم و جـــــــــــنگ آوریم​

برون ســــــــر از این بار ننــــــــگ آوریم​


"فردوسی"​
 
آخرین ویرایش:
بالا