یه جایی از زندگیم خیلی سالها پیش شعری رو میخوندم از مهدی سهیلی که پسرش رو نصیحت کرده بود .اونقدر ساده و زیبا بود که تو دفتر زندگیم ثبتش کردم، بد ندیدم اینجا تکه هایی ازش رو بیارم:
دلبندم چرا مردم رو سر کار میذاری و زودی نمیای سوالاشونو جواب بدی ؟ سر کار کذاشتن دیگرون کار زشتیه ! سعی کن زود راه بیفتی که به ترافیک نخوری . آدرس رو هم خوب یاد بگیر
ماشینو دمت گرم . ای ول آواتار
یه نصیحت میکنم همیشه توی گوشت فرو کن و نذار بره بیرون ...
هر وقت دوباره واسه قرار ملاقات رفتی بیرون از همه عکس بگیر . هم تکی هم جمعی به حرف هیچ کی هم گوش نکن
این دفعه رفتی و عکس نگرفتی خیلی حالمو گرفتی ...