پیش آمده سوال کنی گاهی از خودت،
اصلا چه مرگتست؟چه می خواهی از خودت؟
چون جاده ای که گم شده در هول برف و مرگ
برخیز بلکه باز کنی راهی از خودت
شمع کدام بزم شدی که نسوختی؟
برگشت دارد آنچه که می کاهی از خودت؟
مهمان سفره دل خود باش و صید کن
دریا خودت،کناره خودت، ماهی از خودت
دنیا غریبه است،در آینه اش مساز
تصویر رنگ باخته و واهی از خودت
بگذار روزگار غریب و فریب را
در حسرت برآمدن آهی از خودت....
این قدر دردمند برایت گریستم....
اما تو....شد سوال کنی گاهی از خودت؟