آرامش چیست؟حالتی که در آن انرژی تو به "هیچ کجا" می رود:نه به آینده و نه به گذشته. فقط همان جا همراه توست.تو در برکه ی خاموش و ساکن انرزی ات،در گرمای آن احاطه شده ای.این لحظه همه چیز است.هیچ لحظه دیگری نیست.زمان متوقف می شود،آنگاه آرامش در وجودت برقرار میگردد.اگر زمان حضور داشته باشد،از آرامش خبری نیست.عقربه ی زمان کاملا" متوقف میشود. زمانی وجود ندارد.این لحظه هست و بس. آرامش نه متعلق به جسم است و نه متعلق به ذهن.آرامش به تمامی وجود ما تعلق دارد. به همین دلیل هم ورد زبان بودایی ها این است:"در تمنای چیزی نباش!عاری از آرزو باش!" زیرا می دانند که اگر آرزویی باشد دیگر نمیتوان آرام و قرار داشت.می گویند:"مرده را به خاک بسپار!زیرا درگیری بیش از حد با گذشته،یعنی خداحافظی با آرامش".آنها تاکید میکنند:"از همین لحظه حاضر لذت ببر!"
