نتایح جستجو

ماهرخ با خط و خال منی دلشدهٔ بی تن و توش توام

تو چو خورشیدی و من چو ذره‌ام کی من مسکین سزاوار توام

وان راستی که کس را هرگز نشد مسلم زلف تو کرده آن را پیوسته کو ز حاصل

عطار نیشابوری عطار نیشابوری زهی در کوی عشقت مسکن دل چه می‌خواهی ازین خون خوردن دل چکیده خون دل بر دامن جان گرفته جان پرخون دامن دل از آن روزی که دل دیوانهٔ توست به صد جان من شدم در شیون دل منادی می‌کنند در شهر امروز که خون عاشقان در گردن دل چو رسوا کرد ما را درد عشقت همی کوشم به رسوا کردن...

مردم در این فراق و در آن پرده راه نیست یا هست و پرده دار نشانم نمیدهد

نبودم آنجا که باید ستاره میشدم آسمان به ریسمان دلم بسته بود. تمام زمزمه ها را شنیدم اما صدا نبودم آنجا که باید فریاد میشدم. و تو را به کوچه سپردم آنجا که باید کوه کوه کوه کنار تو می ماندم ستاره را به تو می بخشم آسمان را به تو می بخشم فریاد...

نور چشمی و به مردم، نظری نیست تو را آفتابی و بخاکم، گذری نیست، تو را مردم از ناله زارم، همه با درد و ضرند «لله الحمد» کزین درد سری نیست، تو را صبح پیریم، اثر کرد و شبم، روز نشد ای شب تیره مگر خود سحری نیست تو را؟ کار با عشق فتاد، از سرم ای عقل برو چه دهی وسوسه، دیدم هنری نیست تورا...

ما بیغمان مست که دل از دست داده ایم همراز عشق و هم نفس جام بادهایم

یادمه اون دم ِ آخر با چشام بهت میگفتم... یادمه اون دم ِ آخر با چشام بهت میگفتم میری و من تا همیشه یاد ِ این لحظه میفتم باورم نمیشد هرگز که جدایی در کمینه مرگ ِ من با رفتن ِ تو راهِ حل ِ آخرینه حالا از وقتی که رفتی بغض ِ عالم توو گلومه تنها یک بار تورو دیدن این تموم ِ آرزومه کاشکی بودی و میدیدی...

حس میکنم دیگه دوسم نداری حس میکنم زیادیه وجودم چرا به این زودی ازم بریدی من که گل ِ سر سبدِ تو بودم حس میکنم توو این روزا نمیخوای یه لحظه هم حتی منو ببینی کاش میدونستم عشق ِ دیروز ِ من فردا که شد تو با کی همنشینی دوسم نداری میدونم دوسم نداری اما توو چشمات میخونم که بیقراری خدا کنه که برگردی تو...

خواهش میکنم شما لطف دارید

سلام آبجی کوچکه خوبی چه خبر خوش میگذره دوباره نگی احوالی نپرسیدم

شب شما هم بخیر دوست عزیز ممنون از همرا هی شما

در این سرای بی کسی کسی به در نمی زند به دشت پر ملال غم پرنده پر نمی زند

زدست محبوب ندانم چون کنم وز هجر رویش سینه جیحون کنم

دوستان شرح پریشانی من گوش کنید داستان غم پنهانی من گوش کنید

نازار دلی را که توجانش باشی معشوقه پیدا و نهانش باشی زان میترسم که از دل آزردن تو دل خون شود و تو در میانش باشی

غم هجوم آورده می‌دانم که زارم می‌کشد وین غم دیگر که دور از روی یارم می‌کشد می‌کشد صد بار هر ساعت من بد روز را من نمی‌دانم که روزی چند بارم می‌کشد گریه کن بر حسرت و درد من ای ابر بهار کاینچنین فصلی غم آن گلعذارم می‌کشد شب هلاکم می‌کند اندیشهٔ غمهای روز روز فکر محنت شبهای تارم می‌کشد گفته...

دل میرود زدستم صاحبدلان خدا را دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا

دردا و حسرتا که عنانم زدست رفت دستم نمیرسد که بگیرم عنان دوست