نتایح جستجو

دکتر پس اون لطافتت چی شد ؟؟:cry: من بیمار روحی بودم خووو، بامن اینجوری رفتار میکنی که بدتر میشم :biggrin: منم کار بدی نمیکنم همه چیز رو سپردم به دست فراموشی (این با آلزایمر فرق داره ها خخخخخخ) دکتر از من قطع امید نکن:(

هرچیزی که شما تجویز کردی هر چی که دکتر علیرضا گفته:D

آره یادمه. سلامتی، حالم امشب خیلی خوبه... بهتر شدم

نه دیگه دکتر به این خوبی که از دوستش پول قبول نمیکنه :surprised:

آره دکتر از وقتی مشکلمو به شما گفتم خوب شدم...:)

خدا رو شکر منم بهترم

سلام بهتر شدی؟

کودک که بودم وقتی‌زمین میخوردم مادرم مرا می بوسید،تمام درد‌هایم از یاد میرفت! دیروز زمین خوردم دردم نیامد ... اما به جایش تمام بوسه‌های مادرم به یادم آمد!

دنیا کوچک تر از آن است که گم شده ای را در آن یافته باشی هیچ کس اینجا گم نمی شود آدمها به همان خونسردی که آمده اند چمدانشان را می بندند و ناپدید می شوند یکی در مه یکی در غبار یکی در باران یکی در باد و بی رحم ترینشان در برف. آنچه به جا می ماند رد پایی است و خاطره ای که هر از گاه پس می زند مثل نسیم...

از تو چه پنهانــــــ با تمام بی پناهی ام گاهیـــــــ در پس همیـــــــــــــن وجود در پس همین خنده های سرد در پس همین گریه های گرمـــــ هی می میرم و زنده می شومـــــــ! سخت است صبور باشیـــــــ ... و در حجم این سکــــوتــــــــ نـفـسـت بنـد نیـایـد

لنگه های چوبی در حیاط مان گرچه کهنه اند و جیرجیر می کنند محکمند خوش به حالشان که لنگه ی همند

دیگر کلافه می‌شوم و دست می‌کشم از این ردیف و قافیه‌هایی که مدتی‌ست... کاغذ مچاله می‌شود و داد می‌زنم: آقا! چه شد سفارش چایی که مدتی‌ست... [IMG]

درخواب می‌روم به خاطرات تلخ گذشته هیچ نقطه روشنی نمی‌بینم دست به دامان ماه می‌شوم انگشت نمای ستارگان تا اینکه باد در گوشم زمزمه می‌کند دیگردست دیروز رو شده باید مشت فردا را بازکنی بابغض می‌خندم وباهق هق می‌رقصم در سیل اشک غوطه می‌خورم جیغ می‌کشم وازخواب می‌پرم به آغوش آفتاب

:gol:...

نباید کسی بفهمد دل و دستِ این خسته‌ی خراب از خوابِ زندگی می‌لرزد. باید تظاهر کنم حالم خوب است راحت‌ام، راضی‌ام، رها ... راهی نیست. مجبورم! باید به اعتمادِ آسوده‌ی سایه به آفتاب برگردم[IMG]

تظاهر می‌کنم که ترسیده‌ام تظاهر می‌کنم به بُن‌بَست رسیده‌ام تظاهر می‌کنم که پیر، که خسته، که بی‌حواس! پَرت می‌روم که عده‌ای خیال کنند امید ماندنم در سر نیست یا لااقل ... علاقه به رفتنم را حرفی، چیزی، چراغی ...!

می خواستم پرنده باشی ... پَر بکشی و هرگز برنگردی حالا ، سالهاست در من لانه کرده ای شاخه هایم را شکسته ای هرشب خوابهایم را ریخت و پاش می کنی و هر روز نُک می زنی به زندگی ام !!!!

گفتیم چه شد یاد شهیدان!؟ گفتند... یک کوچه به نامشان نکردیم مگر!؟؟

ناودانها شر شر باران بی صبری است آسمان بی حوصله ، حجم هوا ابری است کفشهایی منتظر در چارچوب در کوله باری مختصر لبریز بی صبری است پشت شیشه می تپد پیشانی یک مرد در تب دردی که مثل زندگی جبری است و سرانگشتی به روی شیشه های مات بار دیگر می نویسد : " خانه ام ابری است " قیصر امین پور

بسم الله الرحمن الرحیم الله لا اله إ لاّ هوَ الحیُّ القیُّومُ لا تَا خذُ هُ سِنَهٌ وَ لا نَومٌ لَهُ ما فی السَّماواتِ وَ ما فِی الأَرضِ مَن ذَا الَّذی یَشفَعُ عِندَهُ إ لا بِإذنِهِ یَعلَمَ ما بَینَ أَیدِیهمِ وِ ماخَلفَهُم وَ لا یُحیطونَ بِشَی ءٍ مِن عِلمِهِ إلا بِما شاءَ وَسِعَ کُر سِیُّهُ...