نتایح جستجو

دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند گل آدم بسرشتندو به پیمانه زدند

آن کیست کزروی کرم با ما وفاداری کند بر جای بدکاری چو من یکدم نکوکاری کند

آسایش دوگیتی تفسیر این دو حرف است با دوستان مروت با دشمنان مدارا

چه زیــــبا:smile: ای دلبرو مقصود ما ای قبله و معبود ما آتش زدی در عود ما نظاره کن در دود ما

ما زنده به عشقیم فنا رانشناسیم شایسته ی دردیم دوا را نشناسیم

در آن نفس که بمیرم در آرزوی توباشم بدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم اَلْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعالَمِينَ اَلرَّحْمنِ الرَّحِيْمِ مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ اِياكَ نَعْبُدُ وَاِياكَ نَسْتَعِينُ اِهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ صِراطَ الَّذِينَ اَنْعَمْتَ عََليْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلاَ الظَّالِينَ بِسْمِ اللهِ...

رهرو آن نیست گهی تند و گهی خسته رود رهرو آن است که آهسته و پیوسته رود

هردم از این باغ بری می رسد نازه تر از تازه تری می رسد ده روزه مهر گردون افسانه است و افسون نیکی به جای یاران فرصت شمار یارا

ســلام تو کز محنت دیگران بی غمی نشاید که نامت نهند آدمی

درین درگه که گه گه که که و که که شود ناگه مشو نومید ز امروزت که از فردا نه ای آگه

ترسم چو باز گردی از دست رفته باشم وز رستنی نبینی بر گور من گیاهی

[IMG]

ممنون از اینکه قبول کردی الناز جان.

دل من در هوس روی تو ای مونس جان خاک زاهیست که در دست نسیم افتادست این ابیاتی که می نویسید از کجاست؟ رزم رستم و سهراب یا؟

سال ها دل طلب جام جم ازما می کرد وانچه خود داشت ز بیگانه تمنا می کرد

یار مرا غار مرا عشق جگرخوار مرا یارتویی غار تویی خواجه نگه دار مرا

دوش با من گفت پنهان کاردانی تیزهوش وز شماا پنهان نشاید کرد سر می فروش گفت آسان گیر برخود کارها از روی طبع سخت می گردد جهان بر مردمان سخت کوش

سلام بر تو ای سارای آریا ز خود شعری بگو با سازو بوریا

دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند واندر آن ظلمت شب آب حیاتم دادند چه مبارک سحری بودو چه فرخنده شبیی آن شب قدر کزین تازه براتم دادند