نتایح جستجو

باد دلواپس آذرماه رابه یاد آر کوچه های عریض آشتی کنان همصدایی دف ها و دست ها را گفتم : آن چشم ها را از کدام آهوی رو به جاقو امانت گرفته یی ؟ گفتی : گواه گریه خدا داده است ! بعد از آن بود که معنی نمناکی آسمان را فهمیدم بعد از آن بود که به ارتفاع علاقه ایمان آوردم بعد از آن بود که دستهای...

مهرداد و گشتاسب عزیز از شعر و نقدتون ممنون...من فکر می کنم گفتنی ها رو همه گفتید...... فقط بگم گشتاسب داداش دست مریزاد! این شعر بود؟ فکر می کنم بهتر بود می ذاشتیش توی تاپیک دست نوشته ها... گرچه تعابیر زیبایی درش بکار بردین!

نه اینکه بی تو نخندم نه اما به خدا تمام این خنده های خام بی خیال به یک تبسم کوتاه دیدار چهارشنبه ها نمی ارزند ... نه اینکه بی تو نخندم نه اما به نیامدن همیشه ی نگاهت قسم تمام خطوط این خنده های خواب آلود با رگبار گریه های شبانه از رخساره ی خسته و خیسم پاک می شوند...

پاسخ زیبایی بود اما......

با تشکر از دوستان! نقد فیلم از جنبه های مختلفی می تونه انجام بشه... من به فاکتورهای سینمایی اری ندارم چون اطلاعی ندارم ولی از نظر داستانی فیلمنامه خوبی هستش فقط یه نکته هست که در این فیلم اگه توجه کنید(که بیشتر مورد توجه خانما باید باشه تا آقایون)این هست که دلیل زن برای خیانت و برقراری ارتباط چی...

می خواهم بروم برای آیینه گریه کنم گاهی که صبح و ستاره به دیدنم می آیند و آسمان بنفش می شود یادم می افتد که چه نسبت محرمانه ای با کلمه دارم و یاد تو می افتم که همیشه حال مرا از آیینه می پرسیدی بعد از تو کسی بی ابهام از کنار باران عبور نمی کند مثل تمام پنج شنبه هایی که قد می کشند و جمعه...

عسل عسل ترانه سرا: اردلان سرفراز و با صدای ابی:gol: میام از شهر عشق و کوله بار من غزل پر از تکرار اسم خوب و دلچسب عسل کسی که طعم اسمش طعم عاشق بودنه طلوع تازه ی خواستن تو رگ های منه میام از شهر عشق و کوله بار من غزل پر از تکرار اسم خوب و دلچسب عسل عسل مثل گله ، گل بارون زده...

این شعر فوق العادست....... واقعا نمی دونم چطور بهتون تبریک بگم.....

من آن قدر طعم گس آیینه را چشیده ام که محرم ترین آشنای باران شده ام آه ، عزیزم ، رایحه ات پیچیده بگو کجای سه شنبه ای هنوز اما خیلی صبورم که می نشینم و از ته آیینه برایت انار می چینم تا کی بگویم برگرد و تو بادبادکی را که ته دریا به جلبک ها گیر کرده بهانه بیاوری برای نیامدنت؟! اصلا...

آن روز غروب که اقاقی ها به پیشواز سوت می رفتند کنار این پنجره غبار گرفته یادت را روی شیشه ها نقاشی کردم! باد دستانم را نوازش رد و سر انگشتانم بوی اقاقی گرفت... **** خیالت که روبرویم می نشیند از تمام دریاها آبی تر می شوم! و بعد می توانم برای تمام خاطرات فراموش شدمان اسم...

نبودم آنجا که باید ستاره می شدم آسمان به ریسمان دلم بسته بود. تمام زمزمه ها را شنیدم اما صدا نبودم آنجا که باید فریاد می شدم. و تو را به کوچه سپردم آنجا که باید کوه کوه کوه کنار تو می ماندم ستاره را به تو می بخشم آسمان را به تو می بخشم فریاد را به تو می بخشم..........

بهار نوزاد است ستاره نوزاد است سیب نوزاد است بیا با هم عهد ببندیم پا به پای سیب گریه کنیم پا به پای ستاره و بهار تا بزرگ شویم تا ترکه ی انار خواب سیب و ستاره را زخم نکند تا کسی شبیه خاکستر پا به خلوت دریا نگذارد بیا با هم بزرگ شویم با آوازی متمایل به آیینه های شمال بیا با هم...

شمالی ترین دقیقه ی دیروز خدا با لهجه ی یاس مرا به نام کوچکم صدا می کرد !!! من رأس غروب هر اتفاق پیاله ی آب پشت سر خورشید می ریزم و خورشید تشنه رأس طلوع هر واژه زلال از یینه ام می چکد ! به خود خدا خراب تر از آنم که کسی شمعدانی های شعرم را بچیند......

وا.....:surprised: اگه واقعا اینطوریه چرا دیگه هیچی نذاشتی تو این تاپیک؟؟؟؟؟:D

از قدیم گریه در قبیله ی ما می گفتند وقتی که باد قاصدک سیاهی را با خود بیاورد گوشه ای از آینه آسمان می شکند من همیشه از زنگهای ناغافل تلفن ترسیده ام در عبور این همه زمستان زمهریر حتی یک خبر از بیداری باغ تولد تابستان به من نرسید........

شب ها که در خیابان خلوت خواب پا به پای غرور و قافیه می روی مرگ با لباس چین دار بلندش پای پنجره ی اتاقم می آید ... سوت می زند و منتظر می ماند قوطی قرص های این قلب بی قرار که سبک تر شد مرگ هم بر می گردد می رود سراغ سرایدار پیر همسایه نه ! عزیز دلم تازگی بوف کور هدایت را نخوانده...

نیامدم که بمانم تنها به اندازه ی نمباره یی کنارم باش تمام جاده های جهان را پیاده آمده ام!!! باور نمی کنی ؟ پس این تو و این پینه های پای پیاده ی من حالا بگو در این تراکم تنهایی مهمان بی چراغ نمی خواهی ؟

هم سفر... هم سفر... تو از کدوم قصه ای که خواستنت عادته نبودنت فاجعه ، بودنت امنیته تو از کدوم سرزمین ، تو از کدوم هوایی که از قبیله ی من ، یه آسمون جدایی اهل هر جا که باشی قاصد شکفتنی توی بهت و دغدغه ناجی قلب منی پاکی آبی یا ابر نه خدا یا شبنمی قد آغوش منی نه زیادی نه کمی منو...

نام کتاب : چهره ی عریان زن عرب نام نویسنده: دکتر نوال السعداوی این کتاب یه پرده برداری خیلی رک و راست راجع به زندگی زنان در کشورهای عربی هستش... با خوندن این کتاب نمی دونم باید بگم احساس تاسف دارم یا نفرت.... مخصوصا خوندنش لازمه برای کسانی که فکر می کنن کشورای عربی و حتی کشورای مسلمانی مثل...

خواهش می شه...! راستش این یه برداشت شخصی بود...من فقط احساس کردم نوع نوشتن شبیه دیالوگ که نه اون صحبتای اول فیلمای هالیوودیه! مثل کنستانتین...یا سین سیتی و.....(البته شاید بگی چه بی ربط) توجه کن طرز نوشتن منظورمه ها...یه نوع لجام گسیختگی شیرین توی این نوشته هست!:redface: می گم من خودم عاشق...