نتایح جستجو

در ميکده رهبانم و در صومعه عابد / گه معتکف ديرم و گه ساکن مسجد

بدرود دوست عزیز

یار با ماست چه حاجت که زیادت طلبیم دولت صحبت آن مونس جان ما را بس

در ميکده و دير که جانانه تويي تو / مقصود من از کعبه و بتخانه تويي تو

اميد وي از عاطفت دم به دم توست / تقصير "خيالي" به اميد کرم توست

تا غنچهء بشکفتهء اين باغ که بويد / هر کس به بهاني صفت حمد تو گويد

از در خویش خدا را به بهشتم مفرست که سر کوی تو از کون و مکان ما را بس

نقد بازار جهان بنگر و آزار جهان گر شما را نه بس این سود و زیان ما را بس

تا کي به تمناي وصال تو يگانه/ اشکم شود از هر مژه چون سيل روانه

من و همصحبتی اهل ریا دورم باد از گرانان جهان رطل گران ما را بس

من تمنا کردم که تو با من باشی تو به من گفتی ـ هرگز هرگز پاسخی سخت و درشت و مرا غصه این هرگز کشت.

شکر نعمت نعمتت افزون کند/کفر نعمت از کفت بیرون کند

یک قصه بیش نیست غم عشق و این عجب/کز هر زبان که می شنوم نامکرر است

ما به هم نزديكيم به قدری نزديك كه دستان تو بر سينه ام همان دستان من است به قدری كه بستن چشمان تو همان به خواب رفتن من است .

آه، ای عزيز ترين ! وقتی تو هستی همه چيز هست -همه چيز از ماسه ها تا زمان از درخت تا باران تا تو هستی همه چيز هست تا من باشم .

مرا بپرس همه مرا از من تمام آنچه را دوست می داری تنها بگذار چونان زورقی از ميان نامت عبور كنم . بگذار در تو بخوابم بگذار در تو بميرم در نام تو، ماتليده من

نام تو شراب من سياره من نام تو، تمام من . ماتيلده رودخانه ای است جاری از سرزمين قلبم و زورق ها چه با شكوه در می نوردند مرا در بی كرانگی نام شكوهمند تو ماتيلده !

واژه هيچ نمی خواهد جز آنكه كسی برای تو آن را بنويسد و اكنون، گرچه اين عشق مسكوتش می گذارد ليك بعد ها بهار، تلفظش خواهد كر

من، تو و عشق دستادست هم سكوت را تصويب می كنيم وقتی كه دريا تنديس های هميشه اش را نابود می كند و موج های وحشی، شفافيت را .

جايی كه امواج بر صخره های بی قرار می شكنند بلوری نمكين می تپد در غنچه ای كه تويی تويی كه شكفته می شدی در دريايی كه منم ای فانی جذاب كه حتی مرگت شكوفه ای است بر غيبت بودم بر جاودان عدم