نتایح جستجو

سلام صدفی یه چند روز نبودم عزیز! دل منم تنگ شده بود! مرسی به یادم بودی!

پیاده آمده ام بی چارپا و چراغ بی آب و آینه بی نان و نوازشی حتی تنها کوله یی کهنه و کتابی کال و دلی که سوختن شمع نمی داند کوله بارم پر از گریه های فروغ است پر از دشتهای بی آهو پر از صدای سرایدار همسایه که سرفه های سرخ سل از گلوگاه هر ثانیه اش بالا می روند پر از نگاه کودکانی...

تا نگردی آشنا زین پرده رمزی نشنوی گوش نامحرم نباشد جای پیغام سروش!

سلام عزیزم! چطورایی خانم؟چه خبرا؟ ملی دلم یه ذره شده برات... چرا نمیای دیگه؟:cry:

یاری که حق یاریش از یاد رفته باشد بگذاراگر که گل بود بر باد رفته باشد!

شادی مکن از زادن و شیون مکن از مرگ زین گونه بسی آمد و زان گونه بسی رفت!

خیلی وقته که دیگه دست نوشته نمی نویسم! یعنی ننویسم سنگین ترم! چند سال پیش می نوشتم مو به مو همه رو ! الان خوندنشون خیلی شیرینه... اما نوشتن روزایی که الان دارم واقعا از توان من خارجه! خیلی سردرگم شدم ! خسته شدم یه جورایی... از دست خودم بیشتر! بی اراده آه می کشم همش! آخه بابا جان این آه کشیدنو...

آفرین شادمهر! خیلی حرفه ای بود بابا ! بهت تبریک میگم! اما خدایی ترنس دیگه گاهی غیر قابل تحمل می شه مخصوصا وقتی به قول تو در حال اوج گیریه ... همش احساس می کنی با هواپیما داری مانور هوایی می دی دور خودت می چرخی:confused:

دوشنبه دوشنبه دوشنبه از خودمان است بنشین و بلند بلند سکوت حرف های مرا گوش کن هر کس به دیدنم آمد مریم و ریواس دستش بود تو اما با خودت کمی از حروف باران بیاور حرف هایم تشنه اند نمی دانم چرا سایه ات را از روی رؤیاهایم پر می دهند از روی دیوار همسایه از روی سیگار از روی سکوت ؟ راستی...

سلام حال احوال؟:love: چه خبرا؟ بابا جوگیر شدی نیومدی؟ ولی شنیدم بد داری درس می خونی ارغوان خانم!:w10: موفق باشی عزیز!:w30:

منم که شهره ی شهرم به عشق ورزیدن منم که دیده نیالوده ام به بد دیدن وفا کنیم و ملامت کشیم و خوش باشیم که در طریقت ما کافریست رنجیدن

تو رهرو دیرینه ی سرمنزل عشقی بنگر که زخون تو به هر گام نشان است!

در هفت آسمان چو نداری ستاره ای ای دل کجا روی که بود راه چاره ای حالی نماند تا بزنی فالی ای رفیق خیری کجاست تا بکنی استخاره ای ؟

سلام احوالت چطوره؟ بهتر شدی؟ خیلی به فکر حرفات بودم از دیشب تا الان!

سحر با باد می گفتم حدیث آرزومندی خطاب آمد که واثق شو به الطاف خداوندی

دستم نه، اما دلم به هنگام نوشتن ِ نام ِ تو می لرزد! نمی دانم چرا وقتی به عکس ِ سیاه و سفید این قاب ِ طاقچه نشین نگاه می کنم، پرده ی لرزانی از باران و نمک چهره ی تو را هاشور می زند! همخانه ها می پرسند: این عکس کوچک ِ کدام کبوتر است، که در بام تمام ترانه های تو رد ِ پای پریدنش پیداست؟ من نگاهشان...

یادمان باشد اگر خاطرمان تنها شد طلب عشق ز هر بی سرو پایی نکنیم!

نه اینکه به نفعشون نیست!:razz:

فکر می کنی چند صد نفر بودن؟(یا چند هزار؟) عزیز دلم به خودمون نگاه نکن که متولدین 60 هستیم و انفجار جمعیت در سالهای تولد ما شروع شد! تا قبل از سال 57 جمعیت ایران نزدیک 20-25 میلیون بیشتر نبود(اگه اشتباه نکنم)اونم که همش جوون نبودن! فکر می کنی چند تا حسین فهمیده بود که ما نمی شناسیم؟ با دانشگاه...

من خیلی مسایل رو موردی توی اون پستم نوشتم براتون! اما ببینید هر کدوم از اون مسائل می تونه باز بشه و بررسی بشه! مثلا دانشگاه رفتن! خیلی از دهه پنجاهیها اصلا دانشگاه نرفتن بجاش رفتن جبهه ...یا به خاطر اینکه جنگ بود و نتونستن خوب درس بخونن قبول نشدن! اما از اونور برای متولدین دهه 60 دانشگاه قبول...