نتایح جستجو

برایت یک کاسه لبخند آورده ام تا تنهاییت را افطار کنی...و سکوتت را! ببین این روزها آنقدر با لهجه ی پرنده های مهاجر حرف زده ام که دیگر صدایم در فاصله ها گم شده است! همیشه برای گفتن بهانه لازم است برای نوشتن! چیزی مثل یک خوشه غروب رسیده یک پیاله خاطره ی ارغوانی یک آه...

آسمان با ستاره ها بیگانه نیست!

مرسی عزیزم ! خیلی به من لطف داری.... [IMG]

با تک تک سلولام حسش می کنم!

تو منو یاد خیلی چیزا می ندازی!

یاری اندر کس نمیبینیم یاران را چه شد؟ دوستی کی آخر آمد دوستداران را چه شد؟

از دست خودم بد عصبانیم.... این ساعت و روزایی که بیخودی هدر می دم رو کی برمی گردونه؟ عصبانیم... ولی حس خوبیه! باز از نبودن خیلی بهتره! هی این آهنگو می زنم اول باز دوباره: خداحافظ گل لادن تموم عاشقا باختن ببين هم گريه هام از عشق چه زندوني برام ساختن خداحافظ گل پونه گل تنهاي بي خونه لالايي ها...

تا دست هیچ کس نرسد تا ابد به من می خواستم که گم بشوم در حصار تو احساس می کنم که جدایم نموده اند همچون شهاب سوخته ای از مدار تو

ای بابا.... مردم درس می خونن! اینطوریه؟ من جوم کجا بود؟ اگه بود خودمو می گرفت دو کلمه واسه ارشد می خوندم! جات خالی نمی دونی چه بارونی میاد!

وا...... این حرفا کدومه؟ چرا باید دلخور باشم؟ انقد یاد بچه ها می کنم که نگو.... یادش بخیر! جای همشون سبز!

امشب احساس می کنم چیزی در من متولد می شود چیزی در درونم حرکت می کند! چیزی مثل یاد تو مثل خاطرات بودن تو مثل چشمان دریایی تو! *** وای...... داری به قلبم اسباب کشی می کنی!!!!

پیش ساز تو من از سخر سخن دم نزنم که بیانی چو زبان تو ندارد سخنم ره مگردان و نگه دار همین پرده ی راست تا من از راز سپهرت گرهی باز کنم صبر کن ای دل غم دیده که چون پیر حزین عاقبت مژده ی نصرت رسد از پیرهنم چه غریبانه تو با یاد وطن می نالی من چه گویم که غریب است دلم در وطنم همه مرغان هم...

سلام تو خبر نداری این ارغوان کجاس؟ بابا من خدافظی کردم این رفت....عجب دنیاییه ها!:cry:

ما همچو خسی بر سر دریای وجودیم دریاست! چه سنجد که بر این موج خسی رفت رفتی و فراموش شدی از دل دنیا چون ناله ی مرغی که زیاد قفسی رفت!

احوال خانم مدیر؟ چطورایی؟ بابا بد سرت شلوغه ها....دیگه زنگ تفریحم نمیای مث اون وقتا! فکر کنم فقط من و نیما بریم! هیچکس از قدیمیا نیست....

دست من و آغوش تو هیهات که یک عمر تنها نفسی با تو نشستن هوسم بود! سیمای مسیحایی اندوه تو ای عشق در غربت این مهلکه فریاد رسم بود

پاهایم جلبک بسته و در دلم هزار ماهی بی نام و نشان آشیانه کرده باز هم نیستی نهایت شب و کسی ناشناس واژه های علاقه را سر می برد و کنج آواز مردگان می اندازد نمی دانم شاید آخر دنیاست که عقربه ها به بن بست رسیده اند کاش بیایی سر بر شانه ات بگذارم و عریان ترین حرف هایم را شبیه هق...

زرناز جون! من که به اندازه ی همه زمان عضویتم تو باشگاه اینجا حرف زدم!:redface: منتظر نظر بقیه می مونم!

سلام فکر می کردم خداحافظی کردین! خوشحالم که برگشتین!

می بینم که من برگشتم ولی تو هنوز تو جوی عزیز! بابا کجا رفتی تو؟ می خوای منم برم دوباره؟