نتایح جستجو

تو دخت بهاری که بود گل ز طراوت در دست تو چون غنچه ی از شاخه نچیده

ممنون از همراهیتون شب خوش :gol:

تو در آب گر ببینی حرکات خویشتن را بزبان خود بگویی که به حسن بی نظیرم

دوستت دارم اگر لطف کنی ور نکنی به دو چشم تو، که چشم از تو به انعامم نیست

آب را قول تو با آتش اگر جمع کند نتواند که کند عشق و شکیبایی را

دو عالم را جزای قاتل من ده خدای من که بس باشد همین ذوق شهادت خونبهای من

یا صید را ز بند رها ساز و شاد کن یا یکدم از اسیر دل آزرده یاد کن

شرم آیدم همی که قمر خوانمت بحسن هرگز شنیده ای ز زبان قمر سخن؟

تُل(۱) روزى بود، روزگارى بود، سه تا خواهر بودند که تمام هستى آنها يک نردبان و يک سنگ دَسَر (سنگ دايره‌اى که با آن گندم خرد مى‌کنند.) و يک تُل بود. نردبان را خواهر بزرگ برداشت و گفت: اينهم خوب است، آن را به هرکس بدهم کارش را انجام بدهد يک نان به من مى‌دهد. سنگ دسر را خواهر کوچک...

سلام خوبی؟

تو که چون برق بخندی چه غمت باشد از آنک من چنان زار بگریم که به باران ماند

من تهیدست به بازار محبت نروم که به دامان، گهر اشک فراوان دارم

سلام....

:gol::gol::gol:

مشاعره خوبی بود. شبتون خوش :gol:

میروی در شب ظلمانی ام اما مشتاب تا من از اشک، چراغی سر راهت گیرم

تا صد سخن به نیم نگه باز گویمت نازآفرین من به نگاهم نگاه کن

همره باد میکنی نکهت زلف خویش را کوچه بکوچه باد را مشک فروش میکنی

[IMG]

رفتی از پیشم که دور از چشم خود تا نیمشب با نوای لای لای گریه ها خوابم کنی