نگه کن دلم را چه زیبا گرفته
غروبي که در قلب صحرا گرفته
نگه کن چه زیبا چه وحشی چه تنها
نگاهت درون دلم جا گرفته
سکوتم چو ساحل ،سراسر هیاهو
غروبي ز امواج دریا گرفته
میان هجوم غزلهای وحشی
دل تو دلم را به یغما گرفته
وجودم ،سراسر، غزل از غم تو
غزل هم ز بود تو معنا گرفته
غروب دلم را ندیدی...