آوینی گفت: ای شهید! ای آنکه بر کرانه ی ازلی و ابدی وجود بر نشسته ای...
...ومن نمیفهمیدم که کرانه ی ازلی و ابدی وجود چیست؟... با خود میگفتم:ای شهید! تو کیستی که بر مفهموم نامفهومی چون کرانه ی ازلی و ابدی وجود بر نشسته ای؟! فقط میدانستم همان کسی هستی که احساس وظیفه کرده و جان بر کف به میدان جنگ...