نتایح جستجو

سلام... شب شما هم به خیر... زیست شناسی... چطور؟! مطمئنا مربوط به اون تاپیکه اما ربطشو متوجه نشدم؟

این جمله ی اخرت حسابی منو خندوند... من لزومی نمیبینم برای تاپیکی که زدم و قضاوت های شما پاسخی بدم... پاسخ حرفهای حاشیه ایت رو کاملا بیخیال میشم...چون برای تاپیک خودم احترام قایلم... اما حرفهای به درد بخوری که تو پستت بود تا جایی که تونستم دادم جالبه که میگی چرا هی تکرار میکنی؟! خب اگه تو پست...

من تاپیک نزدم که منتظر باشم بیان باور کنن یا تشکر کنن و این حرفها نام تاپیک من عنوان کننده ی قصد من هست... از اول تاپیک بخونید متوجه میشید که من خواستم اعتراضی داشته باشم به اینکه چرا این مکان تا این حد برای اسراییلی ها مهمه... اونهایی هم باور کردن مثل شمایی که باور نکردی محترمن دلیلی نداره...

امشب از حسرت رویت دگر ارامم نیست دلم ارام نگیرد که دلارامم نیست.........

ژان؟! شوما جایی نمیری... تا چند مین دیگه هم میای میگیری میخوابی... سر جات...! نیای موکوشمت... صبح کلاس دارم دوستای گلم با اینکه میدونم از فراقم زجر میکشید اما مجبورم تنهاتون بزارم تا بکشیـــــــــد...! نگار ژون شبت به خیر گلم دوست عزیزی که ویولون میزنی و یه کم که نه خیلی عجیبی شبت به خیر مارتینی...

مریم ژون میدونم عژیژم... فقط موخاستم ببینی شوورت چه جذبه ای داره... حواس این مارتینی هم جمع باشه خوشوم نمیه زیاد شعر بده وختی عشخم اینجاست... اهم بــــــــــــــــــله...

از آن روز که دیدم رخ زیبای تو را پس یک حادثه از دست قضا بسپردم دل خود را به شب تنهایی و سرم بهر تو بر چوبه ی دار...!

بـــــه بــــــــه نگار ژون خودمون هم بومو(یعنی اومد به گیلکی...) خوش اومدی عژیژم...

میخواهمت چنان که شب خسته خواب را میجویمت چنان که لب تشنه آب را...!

تازه الان میپرسی چه خبر؟! یه کم دیگه با این پسره شعر بازی میکردین بعد... مریم... این چند وقته خیلی اذیتم کردیاااا.... کاری نکن برفستمت خونه باباتااااا

همه عمر برندارم سر از این خمار مستی که هنوز من نبودم،که تو در دلم نشستی

از لحظه ای که در یکی از اتاق های بیمارستان بستری شده بودم، زن و شوهری در تخت روبروی من مناقشه بی پایانی را ادامه می دادند. زن می خواست از بیمارستان مرخص شود و شوهرش می خواست او همان جا بماند. از حرف های پرستارها متوجه شدم که زن یک تومور دارد و حالش بسیار وخیم است. در بین مناقشه این دو نفر کم...

دردم از یار است و درمان نیز هم دل فدای او شد و جان نیز هم...

وقتی تو میگویی وطن بر خویش می لرزد قلم من نیز رقص مرگ را با او به دفتر می کنم

در روز اول سال تحصیلى، خانم تامپسون معلّم کلاس پنجم دبستان وارد کلاس شد و پس از صحبت هاى اولیه، مطابق معمول به دانش آموزان گفت که همه آن ها را به یک اندازه دوست دارد و فرقى بین آنها قائل نیست. البته او دروغ می گفت و چنین چیزى امکان نداشت. مخصوصاً این که پسر کوچکى در ردیف جلوى کلاس روى...

دنیا همینه... همه همو فراموش میکنن بابا... تنها شما نیستی...

پس هم داستان میگیم هم شعر کوتاه برای عشخ نازم...! هم کمی نیز اسپم بازی مینمایم...!!

بازم داستان بگم؟! یا بزنیم تو خط اسپم بازی؟!

میبینم که آشتی کردی... به یمن آشتی این حرفتو نادیده میگیرم...

(من خودم عاشق این داستانم...) جان بلا نکارد" از روي نيکمت برخاست . لباسهایش را مرتب کرد وبه تماشي انبوه جمعيت که راه خود را از ميان ايستگاه بزرگ مرکزي پيش مي گرفتند مشغول شد. او به دنبال دختري مي گشت که چهره او را هرگز نديده بود اما قلبش را مي شناخت دختري با يک گل سرخ . از سيزده ماه پيش...