گرداب
هر روز صبح بیخیال دنیا می شوم و چون شب می رسد از غصه ی نداشتنش بغضم می گیرد! ابتدا تصور می کنیم در قایقی هستیم و به سمت هدفی پارو می زنیم. به جایی می رسیم که سرعت قایق از سرعت پارو زدنمان بیشتر می شود. به خودمان تبریک می گوییم و احسنت نثار خودمان می کنیم. جلوتر که می رویم...