وقتی احتیاجت را بر همه چیز مقدم میدانی...
وقتی خواسته هایت ترا میسازند ...نه تو.سازنده آنهائی...
دیگر از تپش قلبت خبری نیست...دیگر خون در رگهایت..نمیجوشد
آنوقت به مسیری میرسی ,
که زندگی...معزلی بی پایان میشود که...راحتت نمیگذارد...
خوبی ها را نمیبینی...وخودت را نمیشناسی...و ذره ذره فاصله...