نتایح جستجو

چه قدر خاطره ها تب دارند وقتي از غصه ي ما بيمارند چه قدر حسرت روزهاي محال به دل دفتر ما بيدارند ! چه قدر واژه «بي تو» اينجاست ! وقتي از ثانيه ها سرشارند ! چه دل عاشقِ ويران اينجاست...

چرا خيالاتی شدی چرا خيالاتی شدی، کی گفته که تو رو می خوام پشت سرم کم نميگی، اما خيالی نيست برام هر چی بگی، هر چی بگن، منکه نمی سوزه دلم ازم گذشته بچگی، بيشتر ازينا عاقلم حرفا زيادن، تو بزن، ثانيه ها بذار برن بذار يه عمری بگذره، حروم شو پای عشق من به درد نامردی بمير، دروغ بگو يه دل سير پشت...

پيداست هنوز شقايق نشدي زنداني زندان دقايق نشدي وقتي که مرا از دل خود مي راني يعني که تو هيچ وقت عاشق نشدي زرد است که لبريز حقايق شده است تلخ است که با درد موافق شده است شاعر نشدي وگر نه مي...

کيسه ي کوچک چاي تمام عمر دلباخته ي ليوان شد... ولي هر بار که حرف دلش را مي زد صدايش توي آب جوش مي سوخت... کيسه ي کوچک چاي با يک تکه نخ رفت ته ليوان حرف دلش را آهسته گفت ليوان سرخ شد

خیال انگیز و جان پرور چو بوی گل سراپایی نداری غیر ازین عیبی که میدانی که زیبایی من از دلبستگی های تو با ایینه دانستم که بر دیدار طاقت سوز خود عاشق تر از مایی بشمع و ماه حاجت نیست بزم عاشقانت را تو شمع مجلس افرو.زی تو ماه مجلس آرایی منم ابر و تویی گلبن که می خندی چو می گریم تویی مهر و منم...

یادته هر جا بودی چشمهام به دنبال تو بود یادته همیشه تو این چشمهام نقش تو بود یادته هر کی می خواست تو رو پیدا کنه تو چشمهام نگاه می کرد، جای تو رو از تو چشمهام پیدا می کرد هنوزم تو این چشمهام عکس تو نقاشی شده نه نقاشی نه، بلکه حکاکی شده هنوزم خود منم آدرستو از توی چشمهام می گیرم اونه که تو...

عشق ابدی دستت را گرفته بودم و داشتی نوازشم میکردی ، دیگر طاقت نیاوردم و سرم را روی شانه هایت گذاشتم وآرام گریه کردم ، چادرت را روی سرم کشیدی تا کسی اشکهای مرا نبیند ، عطر حضورت آرامم کرد ، اما وقتی سرم را از روی شانه ات برداشتم فهمیدم تو هم به همراه من داشتی گریه میکردی ، با پشت انگشتانم...

دلم شکست طوری که صدایش قرن ها در وجدانت پژواک می کند صدای گریه ام پیام آور غربت شب های بارانی بعد از غروب های پائیز است آخرین نگاهت بذر غربت تلخی را در دلم کاشت که حتی با اوج گریه های شبانه ام نیز سیراب نمی شود از این که فراموشم کردی کرده ای غمگین نیستم چون در خیالم فقط با تو پرواز می کنم...

همیشه بر این باور بودم که می توان در کنار شقایقها و با وجود عشق،زندگی را معنا بخشید ،اما........ چند صباحی است که اقاقی ها حدیث تلخ رفتن تو را در کوچه باغ شهرزمزمه می کنند .کاش بودی،تا با ترانه نگاهت،هم صدای چکاوک های عاشق میخواندم که بی تو زندگی معنا ندارد

پرنده مرده، پرده ها کشیده، تار بی صدا شکسته قلم سوخته کتاب ها نگاه قاب کج شده ، اسیر وهم میشوم و قطره قطره گذشته ها یادم میاد طاقتم تمام شده باید بگوییم ازروزی که رفتی روزی که گریه ات را تقصیر خاک کوچه گذاشتی زندگی ام................................................. باز خاطرات کهنه را مرور...

گل مینای من،عمریست همه جا به جستجوی تو می گردم ،در زندان تنهایی ام به تو می اندیشم و در انبوه واژه ها فقط نام تو را می جویم. اکنون بی حضور تو در ساحل دریا نامت را بر موجی می نویسم. موج پیش می اید و مرا چون ذره ای در بر می گیرد و عاقبت من در نام تو غرق می شوم.

اما چه فایده بعضی قدرت عشق دسته کم میگیرن عشقی که خونخوار ترین انسان رو رام میکنه و بر عکس پاک و معصوم ترین انسان رو هم ، بی رحم و سنگ دل ترین مخلوق میکنه در دنیای امروز عشق پاک و ابدی آرزوی دست نیافتنی است ، اینو با جرات میگم .

پیش تر ها بیش از این از عشق گفته بودم . اکنون چرا ساکتم ؟؟احساس می کنم که ذره ذره ی بدنم اسیر سکونی وحشتناک است ! اکنون که در کنارت هستم چرا؟؟اکنون که در تو گمم چرا؟؟ چرا نمی توانم تمام آن چه هست را به تو بنمایانم ؟ انگار نه انگار که تمام وجودم دیوانه ی توست و من به تو چه می گویم !فقط همین...

زماني خنده هايت آشنا بود براي زخمهاي من دوا بود ميان اين همه آيينه و سنگ شکستن ابتداي ماجرا بود کسيکه دستهايش راتکان داد نگاهش ساده وبي ادعابود قدم ميزد ميان عطر گلها کسيکه سرنوشتش مثل ما بود کسيکه ساده وهمرنگ درياست به چشمان سياهت مبتلا بود

باز شب شد چقدر تنهایم گفته بودی شبی می ایم باز شب شد و از پنجره ام همچنان تو را می پایم کنج این پنجره ها شب و همه شب منم و گریه و های هایم پشت این پنجره ها تا به سحر پنجه بر پیکر شب می سایم بیهوده نکند عمر خود را پشت این پنجره می فرسایم بیهوده تکرار شود قصه چشم راهی هایم باز چون...

سکوت اگه یه روزی یه جایی باهم رو در رو شیم ، نگاهمون به هم بیفته، نه سرت داد میزنم نه میام باهات دعوا می کنم... فقط سکوت میکنم وسکوت ... تو چشمات نگاه میکنم....میدونم که طاقت اینو نداری و صورتتو برمیگردونی ... یادته... هر بار که دعوامون میشد و بی مهریتو میدیدم ، فقط سکوت میکردم و این تو...

بهانه دلم بهانه تورادارد تورا که جای جای وجودم رخنه کردی! دلم حضورو ظهور تو رامی طلبد تورا که خودِ من بودی خودِخودم..... دلم درتب وتاب عشق تو می سوزد دروادی ناکجا آباد حسرت ها وآرزوها در قصبه ای دورافتاده درتُرکستان خیال یادونام تو چون کورسویی ضعیف تنهاروشنایی چشم نابینای دل من است...

تو غریبه با حقایق... تو غريبه با حقايق، من با سر تا پاي حرفات حرفات آيه هاي من نيست، واسه من كوچيكه دنيات من مي خوام قصه نخونم، تو مي خواي قصه ببافي هر كسي با اعتقادش، ديگه كل كل واسه ي چي من با تو حرفي ندارم وقتي حرفا بي نتيجه ست تو با سفسطه عجيني، همه حرفات يه دسيسه ست من تحملم زياده...

تو شب آبی دلم.... تو شب آبي دلم، ستاره اي ولي سياه خسته و دور و بي رمق، سرد و غريب و بي پناه خسته و بي رمق نباش، تكيه بده به شونه هام نگاتو باور مي كنم، بدون كه چشمات و مي خوام آبي ترين تولدم وقتي كه چشمك مي زني سياهي اما عشق من، مهم اينه كه با مني پناه بي پناهيتم، دلواپسي نداشته باش...

تو اینجایی کنار من تو اينجايي، كنار من، نه اين انگار فقط وهمه بهار امسال دلش زخمه، بهار بي رحم بي رحمه بهار قلبش پر از درده، نمي خواد ما با هم باشيم ميون اين همه غصه چه جوري تو دلش جا شيم دلش زخمي و سر گردون، همش باد و همش بارون نگاهش خسته و خالي، چشاي عاشقش پر خون شكستن قلب تنهاشو، حالا...