نتایح جستجو

چه زیباست بخاطر تو زیستن وبرای تو ماندن بپای تو مردن وبه عشق تو سوختن؛ وچه تلخ وغم انگیز است، دور از توبودن، برای تو گریستن؛ و به عشق و دنیای تو نرسیدن؛ ایکاش می دانستی بدون تو، مرگ گواراترین زندگیست؛ بدون تو وبه دور ازدستهای مهربانت، زندگی چه تلخ وناشکیباست. ایکاش می دانستی مرز خواستن...

ای کاش برای آخرین بار دستان تو را در دستم لمس می کردم ای کاش یک بار دیگر در چشمان همچون دریایت نگاه می کردم ای کاش برای آخرین بار حس تو را در مورد خود می دانستم ای کاش برای اولین بار سر روی شانه های پر مهرت می گذشتم ای کاش در کنارم می ماندی و مرا تنها نمی گذاشتی و ای کاش همان گونه که من...

یه جورایی از خودم بدم میاد آخه هیچ کس به سراغم نمیاد یه جورایی از خودم خسته شدم آخه مثل مرغ پر بسته شدم یه جورایی عاشق و دربدرم مثه طوفان بلا در سفرم

نوستالژی از پس این همه سال چه مانده جز پاکت سیگاری و یک قوری چای و خروار خروار یاد آه لحظه شگرف تعبیر زندگی اکنون مرگ را بگو تا چگونه بنویسم من غمگینم گفتی همین چند قدم مانده تا سر فصل مهربانی فردا فردا را با چه ببینم من قرض دادم نگاهم را به یک آقای پیر سنگی شاید غروب...

کاش بود مجنون من که باید بود یا انکه کاش می گفت جواب حرفهایی که برایش مینویسم ,میزنم وحتی حرفهای نگفته ای که از خودم بهتر میداند ولی سکوت می کند کاش لحظه ای در کنارم حتی در رویا می نشست و ارام سر بر شانه اش میگذاشتم ولی سکوت میانمان حاکم بود تا با اشکهایم , دردم وحرفهای ناگفته را...

مــن خـــــواستــار جام مى از دست دلبرم اين راز با كه گويم و اين غم كجا برم؟ جــــان باختم به حسرت ديدار روى دوست پــــــروانه دور شمعـــم و اسپند آذرم پــرپـر شـــدم ز دورى او، كنج اين قفـــس ايـــن دام باز گير تا كه معلّق زنان پرم ايــن خــــرقه ملــــوّث و...

باز امشب ای ستاره تابان نیامدی باز ای سپیده شب هجران نیامدی شمعم شكفته بود كه خندد بروی تو افسوس ای شكوفه خندان نیامدی زندانی تو بودم و مهتاب من چرا باز امشب از دریچه زندان نیامدی با ما سر چه داشتی ای تیره شب كه باز چون سرگذشت عشق به پایان نیامدی شعر من از زبان تو خوش صید دل كند افسوس ای...

گفتی که به احترام دل باران باش باران شدم وبه روی گل تابیدم گفتی که ببوس روی نیلوفررا ازعشق توگونه های اوبوسیدم گفتی که ستاره شودلی روشن کن من هم چوگل ستاره هاتابیدم گفتی که برای باغ دل پیچک باش بریاسمن نگاه توپیچیدم گفتی که برای لحظه ای...

تاهستم ای رفیق ندانی کیستم روزی سراغ من آیی که نیستم درآستان مرگ که زندان زندگی است تهمت به خویشتن نتوان زدکه زیستم پیداست ازگلاب سرکشم که من چوگل یک روزخنده کردم وعمری گریستم طی شددویست سالم وانگارکن دویست چون بخت وکام نیست چه سودازدویستم گوهرشناس نیست دراین شهرشهریار من دروصف...

منظر ماهش ، مرا پردیس بود نام خوبش قبله تقدیس بود روحم از عطر حضورش شاد بود جان من، از هرچه غم آزاد بود خوب می دانست زان چشمان مست هستی و هوشم ، همه بر باد بود

میخواستم بهت بگم چقدر پریشونم دیدم خودخواهیه دیدم نمیتونم تحمل میکنم بی تو به هر سختی به شرطی که بدونم شادو خوشبختی به شرطی بشنوم دنیات آرومه که دوستش داری از چشمات معلومه یکی اونجاست شبیه من یه دیوونه که بیشتر از خودم قدرت رو میدونه چیکار کردی که با قلبم به خاطر تو بی رحمم تو میخندی چه شیرینه...

من يقين دارم كه برگ ، كاين چنين خود را رها كردست در آغوش باد ، فارغ است از ياد مرگ ! آدمي هم مثل برگ ، مي تواند زيست بي تشويش مرگ ، گر ندارد همچو او آغوش مهر باد را ، مي تواند يافت لطف : «هر چه باداباد را »

چرا آتش زدي اين لانه دل تو كه سوزاندي اين كاشانه دل برو اي عشق آخر توحيا كن سيه پوشانده اي اين خانه دل

شب بارانيم را حس نكردي دل زندانيم را حس نكردي در اين بيغوله هر شب تا سحرگه غم پنهانيم را حس نكردي

این همه حسود بودم و نمی دانستم. به نسیمی که از کنارت موذیانه می گذرد به چشمهای آشنا و پر آزار، که بی حیا نگاهت می کند به آفتابی که فقط تلاش گرم کردن تو را دارد، حسادت می کنم....... من آنقدر عاشقم که به طبیعت بد بینم طبیعت پر از نفسهای آدمی است، که مرا وادار می کند حسادت کنم به تنهایی ام به جهان...

تو را همین گونه که هستی دوست می دارم ! تلخی های تو ، شیرینی خاصی به لحظه هایم می دهد ! آسوده باش محبوب من ! من خریدار اخم های تو نیز هستم ...

من روز خویش را با افتاب روی تو ، کز شرق خیال دمیده است ، اغاز میکنم ان لحظه ها که مات در انزوای خویش یا در میان جمع خاموش مینشینم : موسیقی نگاه ترا گوش میکنم ، گاهی میان مردم در ازدحام شهر غیر از تو ، هر چه هست فراموش میکنم.

هیچ بارانی نمی بارد ؛ مگر صفا دهد! هیچ گلی جوانه نمی زند ؛ مگر هدیه شود! هیچ خاطره ای زنده نمی ماند ؛ مگر شيرين باشد! هیچ لبخندی نیست ؛ مگر شادی بیاورد! پس : بگذار باران شوق بر زندگیت ببارد ؛ تا روحت را صفا دهد گلهای عشق در دلت جوانه زند ؛ تا آنها را به دیگران هدیه کنی خاطراتت قشنگ باشند...

من به دنبال کسی ميگردم که غمش را با من تقسيم کند من دلم را با او و پس از آن هر دو با هم به تماشای بهار برويم.

براي عشق تمنا كن ولي خار نشو. براي عشق قبول كن ولي غرورتت را از دست نده . براي عشق گريه كن ولي به كسي نگو. براي عشق مثل شمع بسوز ولي نگذار پروانه ببينه. براي عشق پيمان ببند ولي پيمان نشكن . براي عشق جون خودتو بده ولي جون كسي رو نگير . براي عشق وصال كن ولي فرار نكن . براي عشق زندگي كن ولي...