نتایح جستجو

هیچ ادمی با ادم مجاورش شباههت نداره وقتی تو خیابونی به ادمها نگاه کن... به چشم هاشون به عبورشون به سمت نگاهشون به برخورد لبخندت به یه پیرزن و حسی که بعدش اتفاق میفته به چشم های یک پسر وقتی به دنیال یه دختری داره میگرده وحسی که تو اون فضا جریان پیدا میکنه به شهوت ادمها نسبت به غذا....جسم ...پوشش....

چه صبحیه این صبح پراز صدای خورشیییده... یوهووو

خواهم یافت خواهم شناخت... بارور خواهم شد...از طلوع فرزندی خواهم آورد وپیر زن ناتوانی هایم را با بیل هایی از جنس باور تدفینن خواهم کرد.... آ.آ.خ...

خواهم یافت خواهم شناخت... بارور خواهم شد...از طلوع فرزندی خواهم آورد وپیر زن ناتوانی هایم را با بیل هایی از جنس باور تدفینن خواهم کرد.... آ.آ.خ...

خب شبم پر صدای پای کفش دوزک صبم پر سکووت وروزم پر هیاهوی خودی قشنگ دوست داشتنی... شروع یه زیبایی وصف نشدنی:لبخند عمییق

شب عمو پر یه خدای چااق :دی صبشم پر صدایی گنجیشکای آواز بخون فرداشم مثل فرفره رنگییی.... بابای

میگه خدا زمین رو گردالی افرید که هروقت رسیدم به اخرش بفهمیم تازه اولشه.... همین حسو حال هر چند وقت یه بار خودمو خودت رو میگه عمویی

هاااااع

ترجیح می دهم درختی باشم در زیر تازیانه کولاک و آذرخش با پویه شکفتن و گفتن تا رام صخره ای در زیر ناز و نوازش باد خاموش از برای گفتن و شنفتن

نمیدونم... تنها راهش رفتنه باید سعی کنی حس مفید بودن رو توی خودت تقویت کنی چی باعث میشه خلقتت مثمر ثمر باشه....؟ حیات ذره های وجودیه خاص درونت....چیزی که حتی بعد از تو خواهد بود...بهشون فرمان بده...بزار ازادانه توی دنیا بگردن خدا علی رو برای چی افرید؟

گاهی اوقات بعضی جاها فکر میکنم بزرگمو خاص بعد متوقف میشم میبینی ما انسانییم دیگه...اینم نشونشه

نه اینجوری نیست نباید از خودتون نا امید باشین اینکه میتونین توی درون خودتون بگردین ینی خود بین نیستینو ساز خودتونو نمیزنین

وایی عمو من خیلیی کوچوولم خیلیی خیلیی پر تناقضم خیلی هنو رفتارام با افکارم فاصله دارن خیلیاااا....

من یه بار با مادرم دعوام شده بود فرداش رفتم ارامگاه: انتهای ارامگاه یه عده ای بودن داشتن برای مادر از دست رفته اشون گریه میکردن و عزاداری میکردن وقتی تصمیم گرفتم برم خونه برگشتم دیدم یه عده منتظر یه جنازه ان متوجه شدم یه اقای جونیه که به خاطر تصادف مرگ مغزی شده وبعدش هم فوت کرده که یه بچه هم...

وقتی دنیا جلوی پایت سنگ ریزه های رنگی میریزد... خوب حواست را جمع کن... بالای آسمان رسیدن خورشیدی است که حیات میبخشد به ذرات وتو درگیر فریب های کوچکه بزرگ ایام می گذرانی...

پاشو برو آرامگاه برو بهزیستی برو بیمارستان پشت بخش جایی که نوزادا رو نگه میدارن برو جایی که بچه های بی سرپرست رو نگه میدارن برو تو بالاشهر ها دور بزن برو تو خیابونو نگاه کن ببین فقط ببین فقط قدم بزن تو برو خودش نشونت میده

به چی فکر میکنی؟

هههه اووهوووم کاملاا هویدااست :دی

حالا که نیستی با من بگو دستم را با کدامین دیوانه قسمت کنم؟ ها؟

خوششحااالیییی