نتایح جستجو

تنها پناهم شعر های نیمه جانم بود! مهمان قلبم گریه های بی امانم بود! یک شنبه بعد از ظهر تنها زیر باران باز حالم پریشان بود و نامت بر زبانم بود!

نباشد رسم خوبان بی وفایی ندارد این دل از عشقت رهایی که بعد از این همه لاف محّبت رسیدی بر سر حرف جدایی

در این آفتاب برایم سایه بانی همیشه همدم و آرام جانی میان این همه آدم برایم عزیز و ناز و خوب و مهربانی

متشکرم از راهنمایی شما

نداشته هایش را بدست اورد

چون خنده به لبهای تو آمیخته شد مهتاب به گیسوی تو آویخته شد آن شعله کم نور من از چشمانت انگار که با چشم تو افروخته شد

ای کاش می شد قاب می کردم نگاهت را افسوس پنهانی به پشت ابرها ای ماه

در سکوت و خلوت شهر دلم *** یک نفر بی فاصله در می زند واژه واژه چون پرستوهای عشق *** در هوای قصه ام پر می زند لحظه ای در خلوت تنهایی ام *** چون پرستوخوش خبر بر من رسید ناامیدی موج می زد در دلم *** روح سبزی شد به دنیایم دمید او که شد در داستان زندگی *** حلقه ی زنجیر ناپیوسته ام لحظه ی روئیدنش...

خواب و خیال و خاطرت، جمله ز سر نمی رود خانه خراب می کند، لیک به در نمی رود در شب شعر چشم تو ، شمع و شراب و ساقی ام خواب به چشم سرکشم ، تا به سحر نمی رود

باغبان نیست دلم، باگل و نسرین چه کنم باگل روی تو و دیده ی کم بین چه کنم دست کوتاه، زبان عاجز و جان گوشه ی لب به جز از مشق قلم با دل خونین چه کنم کوهکن نیستم از عشق رُخش کوه کنم ای خدا ، پس تو بگو با غم شیرین چه کنم نیستم حافظ و تعبیر غزل کارم نیست با خم زلف تو و قامت سیمین چه کنم شعر گفتن شده...

من به این دوری و این فاصله اجبار شدم عاشقت گشتم و مجبور به انکار شدم دوستان طعنه به حال من دیوانه زنند دشمنان را که نگو ، طعمه ی آزار شدم دوره ی صحبت ما گرچه بسی کوته بود ولی از عشق شما شهره ی بازار شدم دل بیچاره ی من عاقبت اندیش نبود بچگی کرد دلم ، در پی اصرار شدم گفتی از دل بروی تا که تو از...

دوران

شب یلدای منی، بی تو بهارم نرسد ز غمت خواب به این چشم خمارم نرسد رنگ سرخ لب تو قرمزی جام شراب ترسم آخر به من آن طعم انارم نرسد چه خوش آن شب که ز لعل لب تو نوش کنم بار الها ، به سحر این شب تارم نرسد منم و ساغر و عشق و صنم و بی تابی کاش امشب به من آرام و قرارم نرسد شمع چشمان تو را دیدم و پروانه...

یکه به دو کردن

تو ای آرامش جان، مادر من نگین پادشاهی بر سر من تو ای مادر که گشتی آسمانی برایم همچو جانی و جهانی نگاهت ماند باقی در دل قاب دو چشمت خیره در چشمان مهتاب شدی چون خاطره در سینه پنهان درون قلب محنت دیده مهمان نگاه پر ز مهرت مهربان بود وجودت گرمی این آشیان بود شمیم جان فزایت در نفس ها همیشه...

ی ا علی

عوامل

به من گفته شود: سختیهای تو دیگر تمام شده کمی استراحت کن

تا توانی دلی بدست اور دل شکستن هنر نمی باشد

درد