نتایح جستجو

سونی

هیچکس ویـــرانیم را حس نکرد وســـعت تنـــهاییم را حس نکرد در میان خنـــده های تلــــخ من گــــریه پنهانیم را حــــــس نکرد در هجوم لحظه های بی کسی درد بیکس مانـدنم را حـس نکرد آنــکه با آغاز مـــن ماُنــــوس بود لحظه پایانیــــم را حـــــس نکرد من پذیرفتم شکست خویش را پند ها ی عقل دور انـــــدیش...

من صبورم اما... به خدا دست خودم نیست اگر می رنجم یا اگر شادی زیبای تو را به غم غربت چشمان خودم می بندم .

روزگاریست همه عرض بدن می خواهند همه از دوست فقط چشم و دهن می خواهند دیو هستند ولی مثل پری می پوشند گرگ هایی که لباس پدری می پوشند آنچه دیدند به مقیاس نظر می سنجند عشق ها را همه با دور کمر می سنجند خوب طبیعیست که یکروزه به پایان...

نه من اینطوری نیستم من از بارون خوشم میاد شما چطور؟

جنگل باران یا برف؟

گاهی فکر نکردن بهتر از هزار فکر بدون سرانجامه

کار ها دلهره آوره

به اینکه یه زمانی همش میگفتیم چرا بزرگ نمیشیم، اما حالا میگیم ای کاش بچه میموندیم

دلی به وسعت دلتنگی خواهانم

دورود

بیمار هایی که رو تخت بیمارستان هستند

مي رود عمر عزيز ما، دريغا چاره چيست دي برفت و ميرود امروز و فردا، چاره چيست

گاهی باید تمام درها بسته باشد تا تو فراموش نکنی

تا به فــراق خو کنم صبر من و قرار کو؟ وعده ی وصل اگر دهد طاقت انتظار کو؟ کلجاری

به این فکر میکنم چرا این چند ماه به اینجا سر نزدم واقعا چرا!؟

دود

آوازه ی جمالت از جان خود شنیدیم چون باد و آب و آتش در عشق تو دویدیم

از سقوط و امتداد دردها گفتم زیاد «از هجوم فقر و دوزخ از افول اعتماد!» هم نگاهم هم لبانم از غمی آکنده است پرکشیده خنده‌هایم، فصل گل شرمنده است! از قطار دلخوشی‌ها، سال‌ها جا مانده‌ام در شتاب ریل‌ها، بی‌وقفه تنها مانده‌ام! خطِ عمرم رفت و سوزن‌بان به حالم گریه کرد زوزه‌ای در دشت پیچید و...

من بی تو کوهستانی از دردم با قله ای پر برف و بی خورشید مانند فرهادم که بی شیرین از خواب تلخ اش می شود بیدار